Tractatus super Psalmos 79.2.1
Et, ut arbitror, hujus Jerusalem potius et Sion regem psalmus ostendit, qui ita coepit, VERS. 2: Lauda anima mea Dominum, laudabo Dominum in vita mea, psallam Deo meo quam diu ero. Scienter et de prophetae doctrina dictorum ordinem tenuit.
PL 9, 865Bそして、私の考えでは、詩篇はむしろこのエルサレムとシオンの王を示している。詩篇はこう始まる。「私の魂よ、主をほめたたえよ。私は生きているかぎり主をほめたたえよう。私はあるかぎり私の神に歌おう」(詩篇145:2)。彼はよく心得て、預言者の教えに従い、語られたことの順序を守った。
Tractatus super Psalmos 79.2.2
Primum enim eam (animam) hortatur ad laudem, quae in hanc est constituta naturam, ut maneat aeterna.
PL 9, 865Bすなわち、まず、永遠にとどまるようにとこの本性のうちに据えられたそれ(魂)を、賛美へと促す。
Tractatus super Psalmos 79.2.3
Tum deinde, quia per resurrectionis donum glorificato corpore totum ( scil. corpore ut anima) se ei meminerit coaeternum, tamquam de futuro confidens ait: Laudabo Dominum in vita mea.
PL 9, 865B次に、復活の賜物によって体が栄光を受けるゆえに、魂は自分が全体として(すなわち、魂と同じく体においても)彼と共に永遠であることを思い起こすだろうから、未来を確信して言う。「私は生きているかぎり主をほめたたえよう」。
Tractatus super Psalmos 79.2.4
Non enim ea vita, quae nunc est per infirmitates corporis, sua est: ab Adam namque ista coepit, non cum Adam inchoata est, quam non vitam, sed mortem esse, Apostolus novit dicens: Miser ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus (Rom. VII, 24) ?
PL 9, 865Cというのは、今ある、体の弱さによる命は、魂自身のものではないからである。この命はアダムから始まったのであって、アダムとともに始められたのではない。使徒はこれを命ではなく死であると知っており、こう言う。「私はみじめな人間だ。この死の体から誰が私を解放してくれるだろうか」(ローマ7:24)。
Tractatus super Psalmos 79.2.5
In hac ergo vita sua Deum, qualis primum in homine est instituta, laudabit. Tum tertio ne in hoc eodem nunc corpore irreligiosus existimaretur; adjecit: Psallam Deo meo quam diu ero (supple, in hac vita misera; vid. Prolog. n. 19) .
PL 9, 865Cそれゆえ魂は、人間において最初に据えられたままの、自分の命において神をほめたたえるだろう。第三に、この今の体においても不信心と見なされないように、こう付け加えた。「私はあるかぎり私の神に歌おう」(「この悲惨な命において」を補え。序論、第19節を見よ)。
Tractatus super Psalmos 79.2.6
In omni autem hoc psalmorum libro, in psallere religiosas operationes corporis significari meminimus: apta et consona corporei motus varietate placituri.
PL 9, 865Cしかし我々は、詩篇のこの書物全体において、「歌う」ということで体による敬虔な行いが意味されていることを覚えている。それは、体の動きの多様さを、ふさわしく調和したものにして、〔神に〕喜ばれようとするものである。