Tractatus super Psalmos 76.13.1
Beatitudo ex Dei misericordia, non excluso merendi officio. --Et quia hanc terram rectam scit sibi non in corpore mortis hujus posse concedi, quia labes carnis humanae per admixtam in se vitiorum consuetudinem aboleri penitus, nisi cum naturae demutatione, non possit; vivificari se, quasi nondum vivat, expostulat, dicens, Vivificabis me in aequitate tua.
PL 9, 842B幸いは神の憐れみによるが、功を立てる務めが除かれているわけではない。――彼は、この正しい地が、この死の体においては自分に与えられ得ないことを知っている。人間の肉の汚れは、自らに混ざった悪徳の習慣によって、本性の変化を伴わなければ、完全には除かれ得ないからである。それゆえ彼は、まだ生きていないかのように、生かされることを求めて言う。「汝は汝の公正さによって私を生かすであろう」。
Tractatus super Psalmos 76.13.2
Educes de tribulatione animam meam, VERS. 12, et in misericordia tua disperdes inimicos meos. Et perdes omnes inimicos qui persequuntur animam meam: quoniam servus tuus sum ego.
PL 9, 842B「汝は苦難から私の魂を導き出し、そして汝の憐れみによって私の敵を滅ぼすであろう。そして汝は、私の魂を追うすべての敵を滅ぼすであろう。私は汝の僕だからである」(詩篇142:12)。
Tractatus super Psalmos 76.13.3
Habuit quidem, ut diximus, hoc justitia verecundiae, ut quidquid illud sibi beatitudinis sperat, id pro magnificentia Dei potius (quia Deo beata et aeterna et bona tribuere sit dignum), quam pro merito suo postulet.
PL 9, 842B我々が述べたように、慎みの義はたしかにこういうものであった。すなわち、彼が何であれ自らに望む幸いを、自らの功のゆえにではなく、むしろ神の壮大さのゆえに求めるということである(幸いにして永遠にして善なるものを与えることは神にふさわしいからである)。
Tractatus super Psalmos 76.13.4
Sed tamen praeferens honorem et misericordiam Dei: merendi quoque id per se non exclusit officium. Nam cum vivificandus sit, vivificandus tamen est in aequitate; quia aequum sit vitam retribui stipendiis sanctitatis.
PL 9, 842Bしかし、神の栄誉と憐れみを優先しながらも、彼は、自らによって功を立てる務めをも排除しなかった。というのは、生かされるにしても、公正さにおいて生かされるからである。命が聖性の報酬によって報いられるのは公正だからである。
Tractatus super Psalmos 76.13.5
Et cum per misericordiam Dei educto eo de tribulatione disperdendi sint ejus inimici, jam non est misericordia indiscreti confusique judicii; cum quae a tribulatione educit, eadem disperdat inimicos: quia ex meritorum diversitate, vel in poenam, vel in misericordiam judicium temperatur.
PL 9, 842Cそして、神の憐れみによって彼が苦難から導き出されるとき、その敵が滅ぼされるのであるから、それはもはや、区別なく混乱した裁きの憐れみではない。苦難から導き出す憐れみが、同時に敵を滅ぼすのだからである。功績の違いに応じて、裁きは、刑罰へか憐れみへかと調整されるのである。