Tractatus super Psalmos 26.4.1
Christo unde mors et passio. Dei exinanitio. Deus et homo in Christo qua vi uniti. --Verum ineuntium harum passionum, non aliunde quam ex assumptione carnis, et virtus est et potestas.
PL 9, 472Bキリストにとって死と受難はどこから来るか。神が空しくなること。キリストにおいて神と人はいかなる力によって結ばれるか。――しかし、始まりつつあるこれらの受難の力と権力は、肉を引き受けたこと以外のどこから来るものでもない。
Tractatus super Psalmos 26.4.2
Non enim incidere in Deum hic infirmitatum nostrarum terror valebat, aut exserere se nisi in carne corporis nostri, tamquam in subjacente materia, potuerant passiones.
PL 9, 472Bというのは、我々の弱さの恐怖が神に降りかかることはできなかったし、受難も、下に横たわる素材のようなものである我々の体の肉においてでなければ、姿を現すことはできなかったからである。
Tractatus super Psalmos 26.4.3
Porro autem haurienda fuit natura coelestis (divina), ut exinaniens se ex Dei forma, in formam servi hominisque decideret. Et ideo usque ad animam aquae penetrant: quia substantia ei non sit,infixo in limo profundi.
PL 9, 472Bさらに、天上の(別本では「神的な」)本性は汲み尽くされねばならなかった。神の形から自らを空しくして、僕の形、人間の形へと落ちるためである。それゆえ水は魂にまで入り込む。深みの泥に打ち込まれた彼には、実体がないからである。
Tractatus super Psalmos 26.4.4
Non utique substantia ea non erat quae assumpta habebatur, sed quae se ipsam inaniens hauserat. Nullo autem modo se caruit, qui se ipsum exinanivit evacuans: nec tamen idipsum videbatur exstare, quod jam in aliud se evacuando concesserat.
PL 9, 472Bむろん、引き受けられたものとして持たれていた実体が無かったのではなく、自らを空しくして汲み尽くした実体が無かったのである。自らを空しくして空にした者は、決して自分を欠いたのではない。とはいえ、すでに空にすることによって別のものへ身を譲ったものが、同じそのものとして現れていたわけでもない。
Tractatus super Psalmos 26.4.5
Non est ergo substantia, per id quod infixus est in limo profundi. Primus enim homo de terrae limo: et secundus Adam in hujus limi profundum de coelis descendens, se ipsum tamquam ex alto veniens defixit.
PL 9, 472Cしたがって、深みの泥に打ち込まれているということによって、実体はない。第一の人は地の泥から出たのであり、第二のアダムは、この泥の深みへと天から降り、高みから来る者として自らを打ち込んだのである。
Tractatus super Psalmos 26.4.6
Evacuans ergo se, quippe cui substantia non erat, non jam usque ad carnis, verum etiam usque ad mortis profunda descendit, et omnis in eum terror desaevientis in nos tempestatis incubuit.
PL 9, 472Cこうして自らを空しくして、実体がなかった者として、彼はもはや肉の深みにだけでなく、死の深みにまで降り、我々に向かって荒れ狂う嵐の恐怖のすべてが彼の上にのしかかった。
Tractatus super Psalmos 26.4.7
Cum enim se, contra naturae coelestis terrenaeque diversitatem, in hunc limum potestatis suae virtute defixit; quia ea quae natura dissident, ad quamdam connexionis suae soliditatem non generis ipsius propinquitate conveniunt, sed potiore vi tamquam confixa sociantur: tunc et pati coepit et mori posse, per occasum mortis in inferna descendens.
PL 9, 472Cというのは、天上の本性と地上の本性の違いに反して、彼が自らの権力の力によってこの泥に自らを打ち込んだとき――本性において隔たるものは、その結合の堅固さへと、同族の近さによってではなく、より強い力によって、いわば打ち付けられて結ばれるのであるから――そのとき彼は苦しみ始め、死ぬことが可能になったのである。死の没落を通って冥界に降りながら。