Tractatus super Psalmos 32.12.1
Judicia Dei quam tremenda homini. --Sed meminit Propheta, arduum esse et naturae humanae periculosissimum, Dei desiderare judicia. Cum enim nemo vivens in conspectu ipsius mundus sit; quomodo desiderabile judicium ejus potest esse?
PL 9, 522C神の裁きは人にとっていかに恐るべきか。――しかし預言者は、神の裁きを望むことが困難であり、人間の本性にとって最も危険であることを覚えている。生きている者は誰も神の前で清くないのに、その裁きがどうして望ましいものでありえようか。
Tractatus super Psalmos 32.12.2
An cum ex omni otioso verbo rationem simus praestituri, diem judicii concupiscemus, in quo nobis est ille indefessus ignis subeundus, in quo subeunda sunt gravia illa expiandae a peccatis animae supplicia?
PL 9, 522Cあるいは、我々はあらゆる無益な言葉について釈明することになるのに、疲れを知らぬあの火を受けねばならず、魂を罪から贖うためのあの重い刑罰を受けねばならぬ、裁きの日を慕うのであろうか。
Tractatus super Psalmos 32.12.3
Beatae Mariae animam gladius pretransibit, ut revelentur multorum cordium cogitationes (Luc. II, 35) . Si in judicii severitatem capax illa Dei Virgo ventura est, desiderare quis audebit a Deo judicari?
PL 9, 523A「剣が幸いなるマリアの魂を貫くであろう。多くの人の心の思いが現れるために」(ルカ2:35)。もし神を宿したあのおとめが裁きの厳しさに臨むのであれば、神に裁かれることを望もうとする者が誰かいるだろうか。
Tractatus super Psalmos 32.12.4
Job omnium humanarum calamitatum militia et victoria perfunctus, qui cum tentaretur, ait: Dominus dedit, Dominus abstulit, sit nomen ejus benedictum in saecula (Job I, 21) , cinerem se esse confessus, audita de nube Dei voce non loquendum sibi ultra esse decrevit (Job. XL, 1) .
PL 9, 523Aヨブは、人間のあらゆる災いの戦いと勝利を経て、試みられたときに、「主が与え、主が奪った。その名は世々に祝福されよ」と言い(ヨブ記1:21)、自らを灰であると告白し、雲から神の声を聞いて、もはや自分は語るべきではないと決めた(ヨブ記40:1)。
Tractatus super Psalmos 32.12.5
Et quis erit ausus Dei desiderare judicia, cujus vocem de coelis nec tantus propheta sustinuit (Job XLII, 3 et 6) , neque apostoli consistentes in monte cum Domino ferre potuerunt (Matth. XVII, 6) ?
PL 9, 523Aでは、天からの神の声を、あれほどの預言者も耐えなかったのに(ヨブ記42:3、6)、また山で主と共にいた使徒たちも耐えることができなかったのに(マタイ17:6)、誰が神の裁きを望むことをあえてするだろうか。