ポワティエのヒラリウスc. 315–367

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 9 › Tractatus super Psalmos

Pars XXXII, Caput XII 第XXXII部 第XII章

Hilary of Poitiers · Tractatus super Psalmos · PL 9, 522C · 5 sectiones

Tractatus super Psalmos 32.12.1

1

Judicia Dei quam tremenda homini. --Sed meminit Propheta, arduum esse et naturae humanae periculosissimum, Dei desiderare judicia. Cum enim nemo vivens in conspectu ipsius mundus sit; quomodo desiderabile judicium ejus potest esse?

PL 9, 522C

神の裁きは人にとっていかに恐るべきか。――しかし預言者は、神の裁きを望むことが困難であり、人間の本性にとって最も危険であることを覚えている。生きている者は誰も神の前で清くないのに、その裁きがどうして望ましいものでありえようか。

Tractatus super Psalmos 32.12.2

2

An cum ex omni otioso verbo rationem simus praestituri, diem judicii concupiscemus, in quo nobis est ille indefessus ignis subeundus, in quo subeunda sunt gravia illa expiandae a peccatis animae supplicia?

PL 9, 522C

あるいは、我々はあらゆる無益な言葉について釈明することになるのに、疲れを知らぬあの火を受けねばならず、魂を罪から贖うためのあの重い刑罰を受けねばならぬ、裁きの日を慕うのであろうか。

Tractatus super Psalmos 32.12.3

3

Beatae Mariae animam gladius pretransibit, ut revelentur multorum cordium cogitationes (Luc. II, 35) . Si in judicii severitatem capax illa Dei Virgo ventura est, desiderare quis audebit a Deo judicari?

PL 9, 523A

「剣が幸いなるマリアの魂を貫くであろう。多くの人の心の思いが現れるために」(ルカ2:35)。もし神を宿したあのおとめが裁きの厳しさに臨むのであれば、神に裁かれることを望もうとする者が誰かいるだろうか。

Tractatus super Psalmos 32.12.4

4

Job omnium humanarum calamitatum militia et victoria perfunctus, qui cum tentaretur, ait: Dominus dedit, Dominus abstulit, sit nomen ejus benedictum in saecula (Job I, 21) , cinerem se esse confessus, audita de nube Dei voce non loquendum sibi ultra esse decrevit (Job. XL, 1) .

PL 9, 523A

ヨブは、人間のあらゆる災いの戦いと勝利を経て、試みられたときに、「主が与え、主が奪った。その名は世々に祝福されよ」と言い(ヨブ記1:21)、自らを灰であると告白し、雲から神の声を聞いて、もはや自分は語るべきではないと決めた(ヨブ記40:1)。

Tractatus super Psalmos 32.12.5

5

Et quis erit ausus Dei desiderare judicia, cujus vocem de coelis nec tantus propheta sustinuit (Job XLII, 3 et 6) , neque apostoli consistentes in monte cum Domino ferre potuerunt (Matth. XVII, 6) ?

PL 9, 523A

では、天からの神の声を、あれほどの預言者も耐えなかったのに(ヨブ記42:3、6)、また山で主と共にいた使徒たちも耐えることができなかったのに(マタイ17:6)、誰が神の裁きを望むことをあえてするだろうか。