Tractatus super Psalmos 47.1.1
Fides justum Deum, etiam cum punit, fatetur. --Indefessa et perseveranti fide necessarium est, ut immobilis in nobis et inconcussa confessio sit; ne vel aliqua temporum injuria, aut persecutionum dolore commoti, devotionis studium relaxemus: sed si quando morbi vexabunt, passiones et cruciatus corporum desaevient, damna defatigabunt, luctus et orbitates affligent; semper utamur hac qua nunc Propheta usus est voce dicens, VERS. 137 et 138: Justus es, Domine, et rectum judicium tuum.
PL 9, 620B信仰は、罰するときにも、神を義しいと告白する。――疲れを知らず持続する信仰によって、我々のうちに動じない揺るがぬ告白があることが必要である。時勢の不当や迫害の痛みに揺り動かされて、神への献身の熱意を緩めることのないようにである。病が襲い、受難や体の責め苦が荒れ狂い、損失が疲れさせ、悲嘆や子を失う悲しみが苦しめるときにも、我々は常に、いま預言者が用いたこの声を用いよう。彼はこう言う。「汝は義しい、主よ。汝の裁きは正しい」(詩篇118:137、138)。
Tractatus super Psalmos 47.1.2
Mandasti justitiam testimonia tua, et veritatem tuam valde. Meminerimus enim primum eum, qui universorum Dominus est, justum esse, et judicia ejus recta esse. Cur enim in suos iniquus sit? Cur in eos, quos ipse genuit, injustus sit?
PL 9, 620C「汝は義として汝の証しを命じ、汝の真理を甚だしく命じた」。まず我々は、万物の主である者が義しく、その裁きが正しいことを覚えよう。なぜ、自分の者たちに対して不義であるはずがあろうか。なぜ、自らが生み出した者たちに対して不義であるはずがあろうか。
Tractatus super Psalmos 47.1.3
Bonitatis suae immensitas non sinit istud de eo existimari. Genuit nos non ad injuriam, genuit non ad originis nostrae naturae dolorem: si quid est quod patimur, ex judicio bonitatis suae accidit.
PL 9, 620Cその善の広大さは、そのようなことが彼について考えられることを許さない。神は我々を害するために生んだのではなく、我々の起源の本性の苦痛のために生んだのでもない。我々が何かを被るとすれば、それは彼の善の裁きから生じる。
Tractatus super Psalmos 47.1.4
Vinci diabolum patientiae nostrae virtutibus delectatur, et probari nos per luctus et dolores et damna desiderat: ut nihil in servos suos saeculi potestas sibi esse juris et damnationis intelligat.
PL 9, 620C悪魔が我々の忍耐の力によって打ち負かされることを、彼は喜ぶ。そして我々が、悲嘆と苦痛と損失によって試されることを望む。この世の権力が、神の僕たちに対して、何の権利も断罪の権利も自分にはないと悟るためである。
Tractatus super Psalmos 47.1.5
Quaecumque jussit, justa et testata et vera sunt cum augmento adjectionis; valde enim vera sunt.
PL 9, 620D神が命じたものはすべて、義しく、証しされ、真実であり、しかも付け加えられて増し加えられている。実に、甚だしく真実だからである。