Tractatus super Psalmos 12.3.1
VERS. 2--8. Inaurire Deus orationem meam, et ne despexeris deprecationem meam: intende mihi, et exaudi me.
PL 9, 348B「神よ、私の祈りに耳を傾けよ。私の願いを軽んじるな。私に心を向け、私を聞き入れよ」(詩篇54:2-8)。
Tractatus super Psalmos 12.3.2
Contristatus sum in exercitatione mea, et conturbatus sum a voce inimici et a tribulatione peccatoris: quoniam declinaverunt in me iniquitatem, et in ira molesti erant mihi. Cor meum conturbatum est in me, et formido mortis cecidit super me.
PL 9, 348C「私は自らの営みのうちで悲しみ、敵の声と罪人の苦難によって動揺した。彼らが私に不義を向け、怒りのうちに私を悩ませたからである。私の心は私のうちで動揺し、死の戦慄が私の上に落ちた」。
Tractatus super Psalmos 12.3.3
Timor et tremor venit super me, et contexit me tenebra. Et dixi: Quis dabit mihi pennas sicut columbae? et volabo, et requiescam. Ecce elongavi fugiens, et mansi in solitudine.
PL 9, 348C「恐れとおののきが私の上に臨み、闇が私を覆った。そして私は言った。誰が私に鳩のような翼を与えるだろうか。そうすれば私は飛び、休らおう。見よ、私は逃れて遠くへ去り、人なき地にとどまった」(詩篇54:2-8)。
Tractatus super Psalmos 12.3.4
In exordio psalmi etsi humilitatis voce usus sit, cum ait: Inaurire Deus orationem meam: non tamen sine aliqua propria conscientia altioris fiduciae intelligitur haec locutus. Non enim cujuscumque est innocentiae, id postulare ut orationem suam Deus inauriat.
PL 9, 348C詩篇の冒頭で、「神よ、私の祈りに耳を傾けよ」と言うとき、彼は謙遜の声を用いてはいるが、それでも、この言葉は、何らかの、より高い確信の固有の自覚なしに語られたのではないと理解される。実際、神が自らの祈りに耳を傾けるようにと願うのは、誰の無垢にでも属することではないからである。
Tractatus super Psalmos 12.3.5
Promptae namque semper precationi hominum Dei aures sunt: quia qui naturam audiendi humano generi impertit, ipse extra auditus non potest esse naturam (Ps. XCIII, 9) et qui ubique hunc in nobis sensum auditionis operatur, non potest non ubique in ipso esse quod praestat.
PL 9, 348C人々の祈りに対して、神の耳は常に備わっている。人類に聞く本性を分け与える者は、自らが聞くことの本性の外にあることはできず(詩篇93:9)、また、我々のうちにこの聞く感覚をあらゆる所で働かせる者は、自らのうちに、自らが授けるものがあらゆる所でないことはできないからである。
Tractatus super Psalmos 12.3.6
Deus itaque ubique et semper audit: sed non omnium meriti est ut quod audit, et inauriat: auditum quidem ejus orantis voce penetrante, sed dignationem eorum quae audiantur inauriendi sola orationis innocentia promerente.
PL 9, 349Aしたがって神は、どこでも常に聞く。しかし、聞いたことにさらに耳を傾けるということは、すべての者の功によるのではない。聞くことは、祈る者の声が貫くことによるが、聞かれることに耳を傾けるという恩顧は、祈りの無垢のみが得させるからである。