Tractatus super Psalmos 36.2.1
Afflictum spes consolatur; verbum Dei vivificat. --Et ad haec quidem omnia nos docemur: sed jam ipsis omnibus propheta perfunctus est, dicens, VERS. 50: Haec me consolata est in humilitate mea: quia eloquium tuum vivificavit me.
PL 9, 548D苦しむ者を希望が慰め、神の言葉が生かす。――我々はこれらすべてについて教えられるが、預言者はすでにそれらそのものをすべて経験し尽くしている。彼は言う。「これは私の卑しさの中で私を慰めた。汝の言葉が私を生かしたからである」(詩篇118:50)。
Tractatus super Psalmos 36.2.2
Haec ad spem refertur, quam sperare eum Deus fecit. Consolata vero est eum in humilitate: id est, cum contemnitur, cum irridetur, cum injuriis vexatur, cum contumeliis inhonestatur; sciens hanc sibi tentationum praesentium esse militiam.
PL 9, 549Aこれは、神が彼に望ませた希望に関係づけられる。彼を慰めたのは、卑しさの中においてである。すなわち、軽んじられ、あざけられ、侮辱に悩まされ、辱めによって名誉を汚されるときにである。彼は、これが自分にとって現在の試練の戦役であると知っている。
Tractatus super Psalmos 36.2.3
Sed se inter haec infirmitatis suae bella spes a Domino praestita consolatur: vivificatur autem per eloquia Dei.
PL 9, 549Aしかし、自分の弱さのこれらの戦いのただ中で、主から与えられた希望が彼を慰める。そして彼は、神の言葉によって生かされる。
Tractatus super Psalmos 36.2.4
Scit in his excellentem esse in coelis humilitatis suae gloriam: scit animam eloquiis Dei refectam, tamquam pabulum aliquod vitae in se aeternae continere. Non movetur in eloquiis Dei vivens, inani superbientium gloria.
PL 9, 549A彼はこれらのうちに、天における自分の卑しさの栄光が卓越したものであることを知っている。神の言葉によって養われた魂が、いわば自らのうちに永遠の生命の糧のようなものを保っていることを知っている。神の言葉のうちに生きる彼は、高ぶる者たちの空しい栄光に動かされない。
Tractatus super Psalmos 36.2.5
Novit enim indigentiam suam eorum esse opulentia ditiorem. Scit jejunia sua coelesti atque evangelica benedictione saturari: scit humilitatem suam glorioso esse honoris praemio munerandam.
PL 9, 549A彼は、自分の乏しさが彼らの富よりも豊かであることを知っているからである。自分の断食が、天上の、福音の祝福によって満たされることを知っている。自分の卑しさが、栄えある名誉の報いをもって報われるはずであることを知っている。
Tractatus super Psalmos 36.2.6
Atque ideo subjecit, VERS. 51: Superbi inique agebant usquequaque: a lege autem tua non declinavi. Inter nimias et consummatas superborum iniquitates ( valde enim inique agebant ) nullo propheta deflexu a lege Dei declinat.
PL 9, 549Bそれゆえ彼は付け加えた。「高慢な者たちは、甚だしく不義を行っていた。しかし私は汝の律法から逸れなかった」(詩篇118:51)。高慢な者たちの過度で完成された不義(実際、はなはだしく不義を行っていた)のただ中にあっても、預言者はいかなる逸脱によっても神の律法から逸れない。