ポワティエのヒラリウスc. 315–367

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 9 › Tractatus super Psalmos

Pars IV, Caput XIV 第IV部 第XIV章

Hilary of Poitiers · Tractatus super Psalmos · PL 9, 258B · 4 sectiones

Tractatus super Psalmos 4.14.1

1

Impiorum post judicium quale corpus. --Demonstrata autem perfecta hujus viri beatitudine, consequens erat quae impios poena maneret, ostendere. Sequitur namque, VERS. 4: Non sic impii, non sic, sed tanquam pulvis quem projicit ventus a facie terrae.

PL 9, 258B

裁きののち、不敬虔な者たちの体はどのようなものか。――ところで、この人の完全な幸いが示されたので、不敬虔な者たちを待つ罰を示すことが、次に来た。実際、こう続く。「不敬虔な者たちはそうではない、そうではない。むしろ、風が地の面から吹き払う塵のようである」(詩篇1:4)。

Tractatus super Psalmos 4.14.2

2

Non est impiis comparative hujus beatitudinis spes relicta, sed vagum os, obtritum, ventilatum, dispersum et inquietum manet, ut ex illa corporalis soliditatis firmitate decussi, ludibrio pulveris differantur in poenam: non in nihilum dissoluti, ut sit in his materies poenae; sed in inane ac leve aridumque protriti, ut ludibriosa poenae mobilitate jactentur.

PL 9, 258B

不敬虔な者たちには、この幸いと比較される希望は残されておらず、むしろ〔彼らの〕骨は、さまよい、砕かれ、あおがれ、散らされ、休むことのないままにとどまる〔ミーニュの注:刊本の eos は誤りで、ここでは至福の者たちの骨と不敬虔な者たちの骨とが比べられている〕。それは、体の堅固さのあの強さから打ち落とされて、塵の弄びによって罰へと散らされるためである。無へと解体されるのではなく(それによって彼らのうちに罰の材料が残るように)、空虚で軽く乾いたものへと砕かれ、罰の弄ぶような移ろいによって振り回されるのである。

Tractatus super Psalmos 4.14.3

3

Cujus poenae et loco altero idem propheta meminit, dicens: Comminuam eos ut pulverem ante faciem venti, ut lutum platearum delebo illos (Psal. XVII, 43) . Comparatio itaque ut beatitudinis, ita et poenae est constituta.

PL 9, 258B

この罰を、同じ預言者は別の箇所でも述べている。こう言うのである。「私は彼らを、風の前の塵のように砕き、広場の泥のように彼らを消し去る」(詩篇17:43)。こうして、幸いについてと同様に、罰についても、比較が設けられている。

Tractatus super Psalmos 4.14.4

4

Quomodo enim nullus labor est vento pulverem dissipare, et quomodo lutum in plateis ingredientes se prope calcasse non sentiunt: ita poenae illi inferni facile est impios delere atque dispergere, quos peccatorum ratio et in lutum solverit, et comminuerit in pulverem, non relicta neque substantia firmitatis, cum pulvis et lutum sint; et per id quod pulvis et lutum sunt, in naturam tantum poenalis substantiae reservati.

PL 9, 258C

というのは、風が塵を吹き散らすのに何の労苦もなく、また、広場を歩む者が泥をほとんど踏んだことにも気づかないように、あの冥界の罰にとっても、不敬虔な者たちを消し去り、散らすことは容易だからである。彼らを、罪の道理は泥へと溶かし、塵へと砕いたのであって、堅固さの実体は残されておらず、塵と泥であり、塵と泥であることによって、ただ罰の実体という本性のためにのみ取っておかれているのである。