Tractatus super Psalmos 5.11.1
Qui Filius coelo non relicto descenderit. --Non quod non et Dominus esset semper in coelo, quippe qui de se ipse testatus sit: Nemo adscendit in coelum, nisi qui descendit de coelo, filius hominis qui est in coelo (Joan. III, 13, Vid. lib. X. de Tria. n. 16) .
PL 9, 267C子は天を離れることなく降った。――それは、主が常に天にいなかったというのではない。彼は自分について、こう証ししているからである。「天から降った者、天にいる人の子のほかには、誰も天に上らなかった」(ヨハネ3:13。『三位一体論』第10巻16節を見よ)。
Tractatus super Psalmos 5.11.2
Non abest ergo a coelo, quia cum de coelo descenderit, filius hominis manens atque loquens; est tamen, cum haec loqueretur, in coelo.
PL 9, 267Cそれゆえ彼は天から離れていない。天から降ったとき、人の子として留まり語っていたとしても、これらを語っていたそのとき、彼は天にいたのである。
Tractatus super Psalmos 5.11.3
Descenderat quidem filius hominis, sed per naturae virtutem non aberat filius Dei unde descenderat, neque se ex eo quod ante erat, tum cum homo est natus, absumpserat; neque factus filius hominis, filius Dei esse defecerat.
PL 9, 267C人の子は確かに降ったが、本性の力によって、神の子は降った所から離れておらず、人として生まれたとき、それまで在ったものから自らを失ったのでもなく、人の子となって神の子であることをやめたのでもなかった。
Tractatus super Psalmos 5.11.4
Sed adeo filius hominis, filius Dei est, ut descendens de coelo filius Dei esset, et per virtutem suae substantiae idem filius hominis esset in coelo.
PL 9, 267Dむしろ、人の子は、天から降りつつも神の子であり、その実体の力によって同じ人の子が天にいたというほどに、神の子なのである。