ポワティエのヒラリウスc. 315–367

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 9 › Tractatus super Psalmos

Pars X, Caput XII 第X部 第XII章

Hilary of Poitiers · Tractatus super Psalmos · PL 9, 329C · 7 sectiones

Tractatus super Psalmos 10.12.1

1

Voluntati bonae indulget Deus lapsus infirmitatis. --Bonus autem solus per naturam indemutabilem suam semper Deus, non praedurus hujus demutationis nostrae arbiter fuit, indulgentiam infirmitati nostrae, qua non semper boni permanemus, ex merito voluntatis impertiens, qua bonos nos esse delectat: magisque his quae velimus propitiatus est, quam his quae non possumus iratus est.

PL 9, 329C

神は善き意志には、弱さゆえの過ちを大目に見る。――ところで、その不変の本性によって常に善である唯一の者である神は、我々のこの変転に対して、過酷な裁定者ではなかった。我々は常に善いままではいられないが、その弱さに対して、我々が善い者であることを喜ぶ意志の功に応じて、寛容を授けたのである。彼は、我々ができないことに怒るよりも、我々が望むことに対して寛大であった。

Tractatus super Psalmos 10.12.2

2

Namque cum Moysi, fideli utique amico suo, et quem in Deum Pharaoni constituerat, dixisset, Quia non glorificasti me in aquis contradictionis, adscende in montem, et morere: hunc sibi postea, sepulturae ejus loco a nemine cognito, una cum Elia ab Apostolis in monte conspectum beati et aeterni regni sui consortem et martyrem reservavit.

PL 9, 330A

実際、彼は、忠実な友であり、ファラオに対して神として立てたモーセに、「汝は争いの水のほとりで私に栄光を帰さなかったから、山に登り、死ね」と言ったのに、その墓の場所が誰にも知られていないこの者を、のちに、エリヤとともに、使徒たちに山で見られた者として、自らの幸いにして永遠の国の同伴者にして証人として、取っておいた。

Tractatus super Psalmos 10.12.3

3

Et ne per Aaron et David et Salomonem, pluresque alios istiusmodi bonitatis Dei exempla percurram, quibus, increpitis demutationum offensis, ob fidei tamen meritum adfuit venia proclivis, conscius Dominus infirmitatis humanae, cum Apostolis dixisset, Omnes vos scandalum patiemini in hac nocte (Matth. XXVI, 31) , et beato Petro ter, non tam ad denuntiationem damnatae negationis, sed quia per timorem carnis demutabilis homo, id quod negaturus esset admonito, et neganti quidem claves tamen regni coelorum non ademit: quia cum per trepidationem obrepsisset negatio, voluntatis tamen usque ad martyrium confitendi fides firma non deerat.

PL 9, 330A

そして、アロンとダビデとソロモン、そのほか多くの、神のこのような善良さの例をたどるまでもない。彼らには、変転による過ちが咎められながらも、信仰の功のゆえに、寛大な赦しが伴った。主は人間の弱さを知っていて、使徒たちに「汝ら皆、この夜、つまずきを受けるであろう」(マタイ26:31)と言い、また幸いなるペトロに三度、断罪された否認を告げるというより、肉の恐れによって変わりやすい人間が、否もうとしていることを警告するために語ったが、否認したペトロからも天の国の鍵を取り去らなかった。恐れのうちに否認が忍び込んだとはいえ、殉教に至るまで告白しようとする意志の、堅固な信仰が欠けていたわけではなかったからである。

Tractatus super Psalmos 10.12.4

4

Et aliud est nolle, aliud non posse. Territus enim Petrus, etsi per carnis sensum responsionis non potuit tenere constantiam; per fidem tamen animi statim flevit. Et cum decussum se ab eo quod volebat agnovit, lacrymarum dolore fidei effudit affectum.

PL 9, 330B

そして、望まないことと、できないこととは別である。ペトロは恐れおののき、肉の感覚のために、答えの堅固さを保つことはできなかったが、心の信仰によってただちに泣いた。自分が望んでいたことから外れたと悟ると、涙の痛みによって、信仰の情を注ぎ出した。

Tractatus super Psalmos 10.12.5

5

Et ipsum illud fuit negationis tempus et fletus, scilicet secundum trepidationis demutationem, voluntatis firmitate potiore.

PL 9, 330B

そして、否認の時そのものが、泣いた時でもあった。すなわち、恐れという変転に従いつつも、意志の堅固さのほうが優っていたのである。

Tractatus super Psalmos 10.12.6

6

Nam mox inconstantiam trepidationis, constans fides flevit, probatissimam deinceps apostolicae constantiae firmitatem martyrii confessione confirmans.

PL 9, 330C

実際、まもなく、堅固な信仰は、恐れの不安定さを泣き、以後、使徒的堅固さの最も是認された確かさを、殉教の告白によって確固たるものとした。

Tractatus super Psalmos 10.12.7

7

Haec idcirco in praesenti loco commemoravimus, ne generaliter dictum existimaremus, Non est qui faciat bonitatem, non est usque ad unum: cum hi tot et tanti placentes Deo viri, etiamsi per naturae demutationem de proposito fidei aliquantulum decidissent, tamen maximis ac pulcherrimis bonitatis operibus gloriam sint coelestis de se judicii consecuti.

PL 9, 331A

我々がこのことをここで述べたのは、「善良さを行う者はいない、一人に至るまでいない」と言われたことが、一般的に言われたものと考えないためである。神に喜ばれた、かくも多くのかくも偉大な人々は、たとえ本性の変転によって信仰の志から少しばかり落ちたとしても、それでも最大にして最も美しい善良さの業によって、自らについての天の裁きの栄光を得たからである。