ポワティエのヒラリウスc. 315–367

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 9 › Tractatus super Psalmos

Pars LXXIV, Caput I 第LXXIV部 第I章

Hilary of Poitiers · Tractatus super Psalmos · PL 9, 824C · 8 sectiones

Tractatus super Psalmos 74.1.1

1

Oratio, etsi tacita, per fidem clamat. --Omnium sanctorum fidelis oratio, clamor est Deo: fide enim ad eum, non vocis clamore clamatur (Psal. CXVIII, n. 1 et 2) .

PL 9, 824C

祈りは、たとえ声にならなくても、信仰によって叫ぶ。――すべての聖徒たちの信仰ある祈りは、神への叫びである。神への叫びは、声の叫びによってではなく、信仰によってなされるからである(詩篇118の講解、第1節と第2節を見よ)。

Tractatus super Psalmos 74.1.2

2

Moyses instante Aegyptiorum rege moestus stabat in littore: sed tacente licet eo, excelsae mentis fidelem orationem Dominus audivit, dicens: Quid proclamas ad me (Exod. XIV, 15) ?

PL 9, 824C

モーセは、エジプト人の王が迫るとき、悲しんで岸に立っていた。しかし彼が黙っていたにもかかわらず、主は、高き心の信仰ある祈りを聞き、こう言った。「なぜ私に向かって叫ぶのか」(出エジプト記14:15)。

Tractatus super Psalmos 74.1.3

3

Martyrum quoque sanguis voce corporis caret; sed indignitas necis eorum Deo clamor est, ipso Domino de Abel ad Cain dicente: Vox sanguinis fratris tui clamat ad me (Gen. IV, 10) .

PL 9, 824C

殉教者たちの血もまた、体の声を欠いている。しかし、彼らの死の不当さは神への叫びである。主自身がアベルについてカインに言っている。「汝の兄弟の血の声が、私に向かって叫んでいる」(創世記4:10)。

Tractatus super Psalmos 74.1.4

4

Sic et sub ara Dei Martyrum animae proclamare scribuntur, magna voce dicentes: Quousque Dominus sanctus et verus non judicas et vindicas sanguinem nostrum de habitantibus in terra (Apoc. VI, 10) ?

PL 9, 824D

同じように、神の祭壇の下で殉教者たちの魂が大声で叫んでいると書かれている。「聖なる真実な主よ、いつまで、地に住む者たちに対して我々の血を裁かず、報復しないのか」(黙示録6:10)。

Tractatus super Psalmos 74.1.5

5

Si igitur non humilia, nec terrena, nec corporalia fidei spiritu oremus; tacens licet oratio nostra, Deo clamor est. Atque ideo Propheta totus ad Deum spiritu orationis intentus, ita coepit, VERS. 1: Domine clamavi ad te, exaudi me.

PL 9, 824D

それゆえ、もし我々が信仰の霊において、低いことも、地上のことも、体のことも祈らないなら、我々の祈りは、たとえ黙していても、神への叫びである。だから預言者は、祈りの霊のうちに全身で神へと向かい、こう始めた。「主よ、私は汝に叫んだ。私に聞け」(詩篇140:1)。

Tractatus super Psalmos 74.1.6

6

Et ut clamorem istum non vocis, sed fidei doceret esse; adjecit: Intende voci orationis meae, dum clamabo ad te. Clamor etiam invitis nobis penetrat in auditum, ac se sponte in aures nostras vi contentae vocis immittit.

PL 9, 825A

そして、この叫びが声のものではなく、信仰のものであることを教えるために、こう付け加えた。「私が汝に叫ぶあいだ、私の祈りの声に心を向けよ」。叫びは、我々が望まなくても耳に入り込み、張り上げた声の力によって、自ずと我々の耳の中へ押し入る。

Tractatus super Psalmos 74.1.7

7

Sed quia Propheta non tali clamore clamat, orat ut clamante se Deus in vocem orationis intendat: per id namque quod intenditur, fidei inspectio est, non clamoris auditio.

PL 9, 825A

しかし、預言者はそのような叫びで叫ぶのではないので、自分が叫ぶとき、神が祈りの声に心を向けるようにと祈る。心が向けられるということは、信仰を見ることであって、叫びを聞くことではないからである。

Tractatus super Psalmos 74.1.8

8

Id enim quod interius est, intenditur: caeterum clamorem corporalem intendi non necesse est, per semetipsum omnem sensum aurium occupantem.

PL 9, 825A

実際、心を向けられるのは内にあるものである。体の叫びは、それ自体であらゆる耳の感覚を占めるので、心を向けられる必要がない。