Tractatus super Psalmos 10.11.1
Bonitas perfecta quae: et quod haec in nemine. --Quamquam vero eam esse infirmitatem humanae naturae meminerimus, ut ex comparatione divinae bonitatis bonus nemo sit: sed incomparabilis illa divinitatis exceptio non interclusit bonitatis officium, ut secundum comparationem humanam inter homines bonus nemo sit.
PL 9, 329A完全な善良さとは何か、またそれが誰にもないということ。――我々は、人間の本性の弱さが、神の善良さとの比較においては誰も善い者ではないというものであることを、心に留めてはいる。しかし、神性のその比べようもない例外は、人間同士の比較に従えば人々のうちに善い者は誰もいない、というほどにまで善良さの務めを閉ざしたわけではない。
Tractatus super Psalmos 10.11.2
Bonitas namque primum perfecta est, quae indemutabilis naturae virtute consistens, nescit aliquando aliud esse quam fuerit, nec potest non id esse quod semper est.
PL 9, 329A善良さはまず、不変の本性の力によって成り立ち、かつてあったものと別のものになることを知らず、常にあるものでないことがあり得ないもの、そのようなものにおいて完全である。
Tractatus super Psalmos 10.11.3
Humani vero motus ipsa plerumque mutatione diversi sunt, et terrenae legis imperfecta natura fit alia, ex alio instinctu se perturbante demutans: et ad id nos diversarum affectionum motus impellit, dum contumelia irascimur, dum damno movemur, dum ira accendimur, dum metu perturbamur, dum amore inflectimur, dum odio impellimur, dum gaudio efferimur, dum dolore stimulamur, dum judicio dissidemus, dum aetate mutamur.
PL 9, 329Aしかし人間の動きは、その変化そのものによってしばしば多様であり、地上の定めのもとにある不完全な本性は、別の衝動に乱されて変わり、他のものとなる。そして我々を、種々の情の動きが駆り立てる。侮辱に怒り、損失に動かされ、怒りに燃え、恐れに乱され、愛に傾き、憎しみに駆られ、喜びに舞い上がり、痛みに刺され、判断において意見を異にし、年齢によって変わるあいだに。
Tractatus super Psalmos 10.11.4
His ergo subditi naturae infirmis motibus, aequales esse non possumus, dum et affectu demutabiles sumus et tempore. Et idcirco perfecta bonitas in nullo est, quia eam naturalium perturbationum incentiva demutent.
PL 9, 329Bしたがって、本性のこれらの弱い動きに服している我々は、等しくあることができない。情においても時においても、変わりやすいからである。それゆえ、完全な善良さは誰にもない。自然的な動揺の刺激が、それを変えてしまうからである。
Tractatus super Psalmos 10.11.5
Sed tamen cum in bonitatis sumus vel voluntate vel gestis, non possumus vel tunc non hoc esse quod sumus.
PL 9, 329Bしかしそれでも、善良さの意志あるいは行いのうちにあるとき、我々はそのときでさえ、今あるものでないことはできない。
Tractatus super Psalmos 10.11.6
Et quamvis imperfecti ad id simus, ne semper id simus: quod tamen sumus in tempore, licet per naturae infirmitatem demutationi bonitatis obnoxiis, non adimitur nobis bonos nos vel tum esse cum sumus.
PL 9, 329Bそして、常にそうであり続けることには不完全であるとしても、時においてそうであるもの、たとえ本性の弱さのゆえに善良さの変転を免れないとしても、そうである間に善い者であることは、そのときでさえ、我々から取り去られない。