Tractatus super Psalmos 56.7.1
Deus nobis unus, non solus. --Nobis autem unus Deus est, non tamen per unionem Dei Domino nostro Jesu Christo quod Deus est abnegantes; sed sequentes Legem et prophetas et Evangelia et apostolos, divinitatis unitatem in innascibili Deo et in unigenito Deo secundum proprietatem atque naturam cum fide et veritate profitemur.
PL 9, 671A我々には神は一つであって、独りではない。――我々には神は一つであるが、しかし、神の一致のゆえに、我々の主イエス・キリストにおいて彼が神であることを否認するのではない。むしろ、律法と預言者と福音書と使徒たちに従い、生まれざる神と独り子なる神において、神性の一致を、固有性と本性に従って、信仰と真理をもって告白する。
Tractatus super Psalmos 56.7.2
Nusquam enim genere plurali, nec deos neque dominos sermo propheticus nuncupavit; sed unumquemque suo ordine.
PL 9, 671A実際、預言の語りは、決して複数形で、神々とも主人たちとも呼ばなかった。むしろ、各々をその順序で呼ぶ。
Tractatus super Psalmos 56.7.3
Genesis namque ait: Et pluit sulphur et ignem Dominus a Domino (Gen. XIX, 25) ; et Propheta: Unxit te, Deus, Deus tuus (Ps. XLIV, 8) ; et, Dixit Dominus Domino meo (Ps. CIX, 1) ; et Evangelia: Et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) ; et Apostolus: Unus Deus ex quo omnia, et unus Dominus Jesus per quem omnia (I Cor. VIII, 6) ; et rursum: Ex quibus Christus, qui est super omnia Deus (Rom., IX, 5) .
PL 9, 671Aすなわち、創世記はこう言う。「そして主は、主のもとから、硫黄と火を降らせた」(創世記19:25)。また預言者は、「神よ、汝の神が汝に油を注いだ」(詩篇44:8)と言い、また、「主は私の主に言った」(詩篇109:1)と言う。また福音書は、「そして言は神とともにあり、言は神であった」(ヨハネ1:1)。また使徒は、「一つの神から万物が出、一つの主イエスによって万物がある」(一コリント8:6)。また再び、「彼らからキリストが、万物の上にある神である者が出た」(ローマ9:5)。
Tractatus super Psalmos 56.7.4
Hoc ergo propter Dominum dictum est: ut intelligeremus per id quod unus innascibilis Deus est, non adimi unigenito Deo posse quod Deus est.
PL 9, 671Bしたがって、これは主のために言われたのである。生まれざる神が唯一であるということによって、独り子なる神から、神であることを奪うことはできないと、我々が理解するためである。
Tractatus super Psalmos 56.7.5
Deus enim unus uterque est: non quod (ut Hierax) unus divisus in duos sit, aut uterque ipse sit (ut Sabellius sensit), ut nuncupatio sola fecerit patrem et filium, non natura gignendi: sed idcirco Deus unus, quia neque duo innascibiles, neque unigeniti duo, sed unus ex uno, et ambo unum, non dissimili scilicet aut differente a se substantia divinitatis in utroque.
PL 9, 671B実際、神は、双方で一つである。(ヒエラクスのように)一つのものが二つに分かれているのでも、(サベリウスが考えたように)双方が同一であって、名称だけが父と子を作り、生む本性が作るのではないというのでもない。むしろ、神は一つであるのは、生まれざる者が二人でも、独り子が二人でもなく、一者からの一者であって、二者が一つだからである。すなわち、神性の実体が、双方において、異なりも相違もないからである。