ポワティエのヒラリウスc. 315–367

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 9 › Tractatus super Psalmos

Pars LXXVIII, Caput XX 第LXXVIII部 第XX章

Hilary of Poitiers · Tractatus super Psalmos · PL 9, 862C · 5 sectiones

Tractatus super Psalmos 78.20.1

1

Omnia et corporis et animae bona a Deo exspectanda. --Et cur cadentes suffulciat, et allisos corrigat; consequentibus docet, dicens, VERS. 15 et 16: Oculi omnium in te sperant Domine, et tu das escam illorum in tempore opportuno.

PL 9, 862C

体と魂のすべての善は、神に期待されるべきである。――そして、なぜ神が倒れる者を支え、打ちひしがれた者を正すのかを、続く言葉で彼は教えて言う。「すべての者の目は汝に望みを置く、主よ、そして汝はふさわしい時に彼らに食物を与える」(詩篇144:15、16)。

Tractatus super Psalmos 78.20.2

2

Aperis tu manum tuam, et imples omnem animam benedictione. Totis itaque in Deum allisi et cadentes oculis adspectent: neque quisquam ita de se confidat, ut non semper cadere, semper se vereatur allidi.

PL 9, 863A

「汝は汝の手を開き、すべての魂を祝福で満たす」。それゆえ、打ちひしがれ倒れる者たちは、全き目で神を仰ぐがよい。だれも、自らを信頼しすぎて、つねに倒れることを、つねに打ち倒されることを恐れないほどであってはならない。

Tractatus super Psalmos 78.20.3

3

Ab illo sperandum est, ne casu periclitemur, ne allidamur infirmitate naturae. Omnia autem nobis vitae subsidia ex ipso sunt: cum ex opportunitate fructuum indultis cibis vivimus, cum manum aperiendo animas nostras donis spiritalibus replet, et cum ex virtutis suae fonte copia in nos eorum quae sibi beneplacita sunt exuberat.

PL 9, 863A

神から望まねばならない、我々が転落の危険にさらされないこと、本性の弱さに打ち倒されないこと。しかし、我々に対する命のすべての支えは神から来る。時にかなった実りによって与えられた食物で我々が生きるとき、手を開くことによって我々の魂を霊的な賜物で満たすとき、そして神の力の泉から、神に喜ばれるものの豊かさが我々に溢れ出るときである。

Tractatus super Psalmos 78.20.4

4

Quod utrumque in his quae consequuntur discernit ita, VERS. 17: Justus Dominus in omnibus viis suis, et sanctus in omnibus operibus suis.

PL 9, 863A

これら二つを、続く言葉において彼は次のように区別する。「主はそのすべての道において義であり、そのすべての業において聖である」(詩篇144:17)。

Tractatus super Psalmos 78.20.5

5

Justus in viis est, cum infirmitatem nostram in aeternum regnum suum confirmata ( f. confirmatam) donorum spiritalium communione deducit; sanctus autem in operibus suis, cum universis fructus in temporum opportunitate suppeditat: sanctitatem suam in omnium alimonia docens, justitiam vero in replendis beneplacito animis conservans.

PL 9, 863B

神が道において義であるのは、我々の弱さを、霊的な賜物の交わりに固められ(おそらく「固められた」)、自らの永遠の国へと導くときである。業において聖であるのは、時にかなった実りをすべての者に供給するときである。すべての者への養いにおいて自らの聖性を教え、他方、好意によって魂を満たすことにおいて義を守っているのである。