Tractatus super Psalmos 12.10.1
Salutem exspectat Christus. --Intercedens vero diapsalma demutavit et sensum. Nam omnis rursum adversus eos, de quibus est querela, fit sermo, honore tamen ejus, ad quem omnia est referre solitus, antelato.
PL 9, 352Bキリストは救いを待ち望む。――間に入ったディアプサルマは、意味をも変えた。というのは、再び、嘆きの向けられる者たちに向けた言葉となったが、それでも、すべてを関係づけるのを常としていた者の栄誉が、先に置かれたからである。
Tractatus super Psalmos 12.10.2
Sequitur enim, VERS. 9: Exspectabam salvificantem me a pusillanimitate et tempestate. Non nova haec ejus exspectatio est: nam et in eo psalmo, quem ex persona ejus esse non dubium est, sic precatus est: Salva me, Deus, quoniam intraverunt aquae usque ad animam meam.
PL 9, 352B続いて、「私を救う者を、臆病と嵐から待ち望んでいた」(詩篇54:9)とある。この待望は新しいものではない。その人格から発せられたことに疑いのない詩篇でも、彼はこう祈ったからである。「神よ、私を救え。水が私の魂にまで入り込んだのだから」。
Tractatus super Psalmos 12.10.3
Infixus sum in limo profundi, et non est substantia. Veni in altitudinem maris, et tempestas demersit me (Ps. LXVIII, 2 et 3) .
PL 9, 352B「私は深みの泥に打ち込まれ、実体がない。私は海の深みに来て、嵐が私を沈めた」(詩篇68:2、3)。
Tractatus super Psalmos 12.10.4
Ab hac igitur tempestate atque ab hac pusillanimitate ( humiliatus enim erat usque ad mortem crucis ) salvari exspectat ab eo ad quem precatus est, dicens: Pater, clarifica me apud temetipsum claritate, quam habui apud te prius quam mundus esset (Joan. XVII, 5) .
PL 9, 352Bしたがって、この嵐とこの臆病から(彼は十字架の死に至るまで低くされたからである)、救われることを、彼は、自らが祈った相手に待ち望んでいる。「父よ、世界が存在する前に、私が汝のもとで持っていた栄光をもって、汝自身のもとで私に栄光を与えよ」(ヨハネ17:5)。