ポワティエのヒラリウスc. 315–367

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 9 › Tractatus super Psalmos

Pars XIX, Caput II 第XIX部 第II章

Hilary of Poitiers · Tractatus super Psalmos · PL 9, 395B · 4 sectiones

Tractatus super Psalmos 19.2.1

1

Theologia ethnicorum caligans et errans. Ex sacris libris quanta lux affulgeat. Per fidem habet unde sedetur animus. --VERS. 2, 3. Nonne Deo subdita erit anima mea? ab ipso enim salutare meum.

PL 9, 395B

異邦人の神学は暗く、迷っている。聖なる書物からどれほどの光が差すか。信仰によって、魂が静められるよりどころを得る。――「私の魂は神に服さないだろうか。私の救いは神からのものだからである。」(詩篇61:2、3)

Tractatus super Psalmos 19.2.2

2

Et ipse Deus meus, et salutaris meus, susceptor meus; non movebor amplius. Confessio Dei communi hominum affectu a propheta ita coepta est, ut cum post multam inscientiae noctem, post ambiguam humanarum sententiarum incertamque doctrinam, post diversarum religionum variam opinionem, cum diu erratum quaesitumque de Deo sit, an unus an plures, et sexus an unius an duplicis, et potestatis an aequalis an disparis, et aetatis an uniformis an variae, et naturae an innascibilis omnium, an aliquorum aliquando generatae: tum deinde cum ab aliquibus magna aetate et longo labore certatum sit, aut nullos omnino esse, aut a cura humanae vitae abesse: jam porro cum a plerisque tractatum sit, vel solem astraque caetera deos esse, vel mundum ipsum in aeternitatis specie hujus ac mutationum manentem cum omnibus suis quae ex se efferat Deum esse: jam vero ut plerique ignem, vel aquas, vel spiritum divino nomine atque honore donaverint: alii quoque ligna, lapides, metalla sub specie hominum, volucrum, ferarum adoraverint: postremo cum jam fessis omnium destitutisque studiis plerique eorum, maximeque (Socrates, apud Cic., l. IV Acad. quaest.) prudentes, unum hoc se scire, id est, nihil horum hominem scire docuissent: tum post hanc quasi necessariae confessionis inscientiam prudens quisque conversus ad prophetas atque apostolos, Dei legem omnem sub sacramento aeternae dispositionis perceperit, in qua rationem deductae in hoc corpus animae connexaeque tractaverit, in qua (Deut. XXXII, 8; vid. tract. ps. II, n. 31) divisionem gentium secundum angelorum numerum acceperit, in qua et esse principem mundi (Joan. XIV, 30) , et (Deut. XXXII, 9) unius electionem gentis audierit, in qua humanae mortis auctorem non ignoraverit, et habitare (Rom. VII, 23) in carne sua peccati legem obnitentem legi mentis suae senserit et congemuerit; postea quam Dei spiritum, Dei Virtutem, Dei Sapientiam, Dei Filium, et unigenitum Deum ad remissionem peccati condemnationemque peccati legis, hominem natum esse cognoverit, qui humanarum passionum sorte perfunctus, ad condemnanda in se coelestium nequitiarum impia tentamenta sit mortuus, ut aeternitatem omnibus, qui per habitantem in carne nostra peccati legem moriebamur, inveheret; ac tum hoc sacramento pietatis accepto, post ignorationis noctem in scientiae lumine collocatus, ita dicit: Nonne Deo subdita erit anima mea? ab ipso enim salutare meum.

PL 9, 395B

「まことに神こそ私の神、私の救い主、私の支え手。私はもはや揺らぐことがない。」神の告白は、預言者によって、人々に共通の情をもって、次のように始められた。すなわち、長い無知の夜ののち、人間の意見の曖昧で不確かな教えののち、さまざまな宗教の入り乱れた見解ののち、神について、一つか複数か、性が一つか二つか、権力が等しいか異なるか、年齢が一様か様々か、本性がすべてについて生まれざるものか、それとも一部については時に生み出されたものか、長く迷い探し求められたのち、さらに、ある者たちによって、長い年月と長い労苦をかけて、神々はまったく存在しないとか、人の生の配慮から離れているとか争われたのち、さらにまた、多くの者たちによって、太陽とその他の星が神々であるとか、あるいは世界そのものが、この永遠の姿と諸々の変化のうちに〔hujus の係りは定かでない。「この永遠の姿」と取った〕とどまりながら、自らから生み出すすべてのものとともに神であるとか論じられたのち、さらにまた、多くの者が火や水や霊に神の名と栄誉を与え、他の者たちは木や石や金属を、人や鳥や獣の姿のもとに崇拝したのち、最後に、あらゆる者の探求がすでに疲れ果て、見放されたとき、彼らの多くが、とりわけ賢い者たち(ソクラテス。キケロ『アカデミカ』第四巻)が、自分が知っているのはただこの一事、すなわち人はこれらのどれをも知らないということだ、と教えたのち――そのときに、この、いわば必然の告白としての無知ののち、賢い者は誰でも預言者と使徒たちに向き直り、永遠の配剤の秘義のもとにある神の律法をすべて受け取り、その中で、この体へと導き入れられ結びつけられた魂の道理を考察し、その中で(申命記32:8。詩篇2の講解、第31節を見よ)天使たちの数に従う異邦人の分割を受け取り、その中で、世界の君がいること(ヨハネ14:30)、また一つの民の選び(申命記32:9)を聞き、その中で、人の死の創始者を知らずにはおらず、自分の肉に、自分の心の律法に逆らう罪の律法が住んでいること(ローマ7:23)を感じ取って呻いた。さらに、神の霊、神の力、神の知恵、神の子、独り子なる神が、罪の赦しのため、また罪の律法の断罪のために、人として生まれたことを知ったのちである。彼は、人間の受難の運命を全うし、天の悪意による不敬な誘惑を自らのうちに断罪するために死に、我々の肉に住む罪の律法によって死につつあった我々すべてに、永遠をもたらしたのである。そして、そのときこそ、敬虔のこの秘義を受け、無知の夜ののち、知識の光のうちに置かれて、こう言うのである。「私の魂は神に服さないだろうか。私の救いは神からのものだからである。」

Tractatus super Psalmos 19.2.3

3

Etenim ipse Deus meus est, salvator meus, susceptor meus: non movebor amplius. Reperta itaque fidei sede post vagos errores impietatisque sententiam, quia susceptorem suum salvatoremque cognoverit, amplius non movetur.

PL 9, 396C

「まことに彼は私の神、私の救い主、私の支え手。私はもはや揺らぐことがない。」こうして、さまよう迷いと不敬の意見ののちに信仰の座が見いだされ、自分を支える者、自分の救い主を知ったので、彼はもはや揺らがない。

Tractatus super Psalmos 19.2.4

4

Quid enim ultra ignorationi anxietatique hominum est relictum, cum aeternitas animae et corporis, id est, totius hominis praedicetur, cum assumptio atque susceptio terrenae nostrae carnis a Deo sub sacramento magnae hujus pietatis ostensa sit, cum peccatorum remissio condemnata peccati lege sit praestita, cum homini nostro a dextris Dei consessus in coelis sit?

PL 9, 396C

実際、人間の無知と不安のうちに、これ以上何が残されているだろうか。魂と体、すなわち全き人の永遠が宣べられ、我々の地の肉が神によって取り上げられ受け入れられたことが、この大いなる敬虔の秘義のもとで示され、罪の律法が断罪されて罪の赦しが与えられ、我々の人には、天において神の右に座を占めることが与えられているというのに。