ミラノのアンブロシウスc. 339–397

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 15 › Expositio Evangelii secundum Lucam

Liber VII, Caput CCXIII 第7巻 第CCXIII章

Ambrose of Milan · Expositio Evangelii secundum Lucam · PL 15, 1756C · 2 sectiones

Expositio Evangelii secundum Lucam 7.213.1

1

(Vers. 11, 12.) Homo quidam habuit duos filios, et dixit illi adolescentior: Da mihi portionem substantiae. Vides quod divinum patrimonium petentibus datur. Nec putes culpam patris, quod adolescentiori dedit: nulla Dei regno infirma aetas, nec fides gravatur annis.

PL 15, 1756C

(第11、12節)「ある人に二人の息子がいた。年若い方が彼に言った。『私に財産の分け前をくれ』」。あなたは、神の財産が求める者たちに与えられることを見る。年若い方に与えたことを、父の咎と思ってはならない。神の国にとって弱すぎる年齢はなく、信仰は年月に煩わされない。

Expositio Evangelii secundum Lucam 7.213.2

2

Ipse certe se judicavit idoneum qui poposcit. Atque utinam non recessisset a patre, impedimentum nescisset aetatis: sed posteaquam domum patriam derelinquens peregre profectus est, coepit egere. Merito ergo prodegit patrimonium, qui recessit ab Ecclesia. Posteaquam domum, inquit, patriam derelinquens,

PL 15, 1756D

求めた者は、確かに自らをふさわしいと判断したのである。そして、彼が父から離れさえしなければ、年齢の妨げを知らずに済んだであろう。だが、故郷の家を捨てて遠くへ旅立ってから、乏しくなり始めた。それゆえ、教会から離れた者が財産を浪費したのは当然である。〔福音書は〕言う。「故郷の家を捨てて」〔この句は次の段落の頭の聖句「遠い地方へ旅立った」へ続く〕。