Expositio Evangelii secundum Lucam 7.142.1
Et rursus quando anima corporis non connivet illecebris, nec carnalium voluptatum delectatione vincitur, sed mens pura mundique hujus exuta famulatu, sensus corporis in suas illicit et attrahit voluptates; ut audiendi legendique usu incrementa virtutis epuletur, atque interioris succi spiritualibus nescitura famem satietur alimentis.
PL 15, 1737Aまた逆に、魂が体の誘惑に目をつぶらず、肉的な快楽の悦びに負けないとき、清らかで、この世への隷従を脱した精神は、体の感覚を自らの快楽へと誘い、引き寄せる。聞くこと、読むことの用いによって徳の増し加わりを味わい、内なる樹液の霊的な滋養で、飢えを知らぬまでに満たされるためである。
Expositio Evangelii secundum Lucam 7.142.2
Etenim (Cf. Aug. lib. II cont. Jul. Pelag., c. 5) oratio cibus mentis est, praeclaraque alimonia suavitatis, quae membra non oneret, neque se in naturae pudenda, sed in ornamenta convertat; cum libidinum volutabrum commutatur in Dei templum, diversoriumque vitiorum sacrarium incipit esse virtutum.
PL 15, 1737A実に(アウグスティヌス『ペラギウス派のユリアヌス駁論』第2巻第5章を参照)、祈りは精神の糧であり、卓越した甘美な滋養であって、肢体を重くせず、自らを本性の恥ずべきものへではなく、飾りへと変える。情欲の泥沼が神の神殿に変えられ、悪徳の宿屋が徳の聖所になり始めるときである。
Expositio Evangelii secundum Lucam 7.142.3
Quod utique tunc facit cum caro in naturam regressa, vigoris sui agnoscit altricem, atque ausu deposito contumaciae, moderantis animae conjugatur arbitrio: qualis fuit cum inhabitanda paradisi secreta suscepit, antequam veneno pestiferi serpentis infecta, sacrilegam famem sciret, divinorumque memoriam praeceptorum animae sensibus inhaerentem, edacitatis studio praeteriret.
PL 15, 1737Bそれは、肉が本性に立ち返り、自らの力の養い手を知り、不遜な大胆さを捨てて、治める魂の裁量に結ばれるときにこそ成し遂げられる。肉がそうであったのは、楽園の秘められた所に住まうことを受けたときであり、疫病をもたらす蛇の毒に染まって瀆聖の飢えを知る前、また、魂の感覚に宿る神の戒めの記憶を、貪欲の熱心のために通り過ぎてしまう前のことである。