ミラノのアンブロシウスc. 339–397

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 15 › Expositio Evangelii secundum Lucam

Liber IV, Caput VIII 第4巻 第VIII章

Ambrose of Milan · Expositio Evangelii secundum Lucam · PL 15, 1614C · 1 sectio

Expositio Evangelii secundum Lucam 4.8.1

1

Sed qui in paradiso sine duce iter amisit acceptum, quemadmodum de deserto sine duce iter repetere posset amissum, ubi tentationes plurimae, nisus ad virtutem difficilis, lapsus facilis ad errorem: cum eadem sit virtutis natura, quae nemorum; ut si adhuc exigua de terrenis ad superna se subrigunt, dum teneris aetas adolescit frondibus, saevi veneno dentis obnoxia facile aut succidi possit, aut uri: si vero alta se radice fundaverit, et ramorum sublimitate sustulerit, frustra jam vel ferarum morsibus, vel lacertis agrestium, vel diversorum flatuum procellis arbor robusta tentetur.

PL 15, 1614C

しかし、楽園にいながら導き手なしに、受けた道を失った者が、荒野で導き手なしに、失った道をたどり直すことが、どうしてできようか。そこには誘惑が極めて多く、徳へ向かう努力は難しく、誤りへの転落は易しいのである。徳の本性は、森の木々の本性と同じだからである。すなわち、まだ小さい木が地から高みへ身を起こし、その年ごろが若葉とともに成長するあいだは、猛々しい歯の毒にさらされて、たやすく切り倒され、あるいは焼かれうる。だが深い根を据え、枝の高みへ身を持ち上げたなら、頑丈な木は、もはや獣の噛みつきにも、田舎の者の腕にも、さまざまな風の嵐にも、むなしく試みられるだけである。