Epistolarum libri decem 9.70.1
Accusarem silentium tuum, nisi te in fratre vidissem. Ille et officii satisfactionem, et praesentiae imaginem mihi solus exhibuit. Nam omnia bona in eo agnovi, quae in te dudum probavi. Amo igitur venam familiae vestrae.
PL 18, 342Dあなたの沈黙を咎めるところだったが、兄弟のうちにあなたを見た。彼は、務めの償いと、あなたがいる姿の像とを、ひとりで私に示した。私があなたでとうに確かめたあらゆる美点を、彼にも認めたからである。それゆえ、諸君二人の家〔familiae vestrae。vos は受取人と兄弟を指すと取った。一人の相手への敬意の複数とも取れる〕の血筋を私は愛する。
Epistolarum libri decem 9.70.2
De qua nobis, etiam qui adhuc comperti non sunt, praerogativa optimi generis laudabiles jam videntur.
PL 18, 342Dその血筋について、我々には、まだ確かめられていない人々でさえ、優れた家系の先立つ評判により、すでに称賛に値する者に見える。
Epistolarum libri decem 9.70.3
Superest nunc mihi solemnis illa efflagitatio litterarum, quam nec omittendam penitus existimo, ne remissius cures, quae putas non desiderari, nec magnopere perurgendam, ne tibi perpetua conventio spontanei gratiam decerpat officii. Vale.
PL 18, 342Dいま残るのは、あの恒例の書簡の催促である。これを全くやめてよいとは思わない。必要とされていないと思って、あなたが世話を怠るといけないからである。また強く迫るべきでもない。絶え間ない求めが、自発的な務めの好意をあなたから削ってしまうといけないからである。健やかであれ。