Epistolarum libri decem 8.25.1
Credo arbitreris circumsessum me Campaniae amoenitatibus, scribendi ad te hactenus negligentem fuisse. Non est ea fortuna horum locorum, ut seriam curam sepeliant voluptates. Insolitis omnia necessitatibus strepunt, et oneri cessere deliciae.
PL 18, 318Aあなたはおそらく、私がカンパニアの魅力に取り囲まれて、これまであなたに書くのを怠っていたと思っているだろう。この土地の運命は、楽しみが真面目な心配事を葬ってしまうようなものではない。すべてが慣れない必要に騒ぎ立ち、楽しみは重荷に席を譲った。
Epistolarum libri decem 8.25.2
Quare negotium pro otio reperi. Nec possum facile ad haec amicitiae munia animum retorquere. Spondeo tamen reverentiae tuae, quae litteris meis praeferas. Relegere ad vos iter avidissime studeo. Eadem quippe me causa, quae vetuit scribere, cogit redire. Vale.
PL 18, 318Aそれゆえ私は、閑暇の代わりに務めを見いだした。友情のこうした務めに心を向け直すのも容易でない。それでも、あなたの尊さ〔reverentia。呼びかけの敬称〕に、私の書簡よりもあなたが好むであろうものを約束する〔私自身の帰還を言うと取った〕。諸君〔vos。ローマのあなたの周りの人々を含めて言うと取った〕のもとへ道を戻ることを、私は熱烈に望んでいる。書くことを妨げたのと同じ理由が、私を帰ることへと強いるのである。健やかであれ。