Epistolarum libri decem 5.6.1
1
Filium meum Flavianum consulatus tuus revoc in lucem. Nescio an eum commendare tibi debeam, cui summi gaudii auctor fuisti. Serva igitur, oro, depromptae in eum benignitatis tenorem, etsi hoc a constantia tua sperandum magis quam postulandum est. In dubium enim voluntarii amoris fides non venit. Vale.
PL 18, 245Dあなたの執政官職が、私の息子フラウィアヌスを光の中へ呼び戻した〔ミーニュ版は revoc のあとの字が刷りで崩れて読めない。revocat と読む〕。彼にとって大きな喜びの因となったあなたに、彼を推薦すべきかどうか、私は知らない。それゆえ、彼に示した厚意の調子を保ってほしい。もっとも、これはあなたの恒常に、頼むよりも期待すべきことである。自発の愛の信義は、疑いに入らないからである。健やかであれ。