Epistolarum libri decem 9.114.1
Recte Caecilius comicus: Homo, inquit, homini deus est, si suum officium sciat. Hanc ego in te dixerim sententiam convenire, qui nostris negotiis curam vigilem praestitisti. Hinc in pectore memoria, laus in ore versatur.
PL 18, 352A喜劇作家カエキリウスは正しく言った。「人は、自分の務めを知るなら、人にとって神である」と。この言葉はあなたに当てはまると私は言いたい。あなたは我々の事柄に目覚めた心配りを注いでくれたからである。それゆえ、記憶は胸にあり、称賛は口にある。
Epistolarum libri decem 9.114.2
Nec in praesentia modo floret facti et studii tui gloria, sed, ut mens augurat, aevum vigebit. Prolixior agendis gratiis sermo etiam nunc competeret, ni vererer, ne simul totum videar expunxisse, quod debeo.
PL 18, 352Aあなたの行いと熱意の栄光は、いま現在咲いているだけでなく、心が予見するように、永く栄えるだろう。感謝を述べる言葉は、なおもっと長くふさわしいのだが、私が負うものを一度に消し去ってしまったように見えるのを恐れる。
Epistolarum libri decem 9.114.3
Impatiens est accepti beneficii, qui nexu properat liberari: nec videtur mutuam operam quasi amicus accipere, si erubescit ad moram gratiae. Alia mei ingenii ratio est. Pecuniae fenus accelero persolvere: officiorum vices diu opto debere. Vale.
PL 18, 352A受けた恩恵に耐えられないのは、束縛からすぐ解かれようと急ぐ者である。好意への遅れを恥じるなら、友として相互の働きを受けているようには見えない。私の才の考え方は別である。金銭の利子は、急いで支払う。務めのやりとりは、長く負っていたいと願う。健やかであれ。