Epistolarum libri decem 1.101.1
Video, consul amplissime, quantum mihi amor tuus honoris imponat. Jubes te adeam, et coram defruar magistratus tui gaudio. Quo pacto istud possim negare, nisi ea religione ignoveris, qua vocasti?
PL 18, 177A見える、いとも高貴な執政官よ、あなたの愛が私にどれほどの栄誉を課すかが。あなたは私に来いと命じ、あなたの官職の喜びを面前で味わえと言う。あなたが呼んだのと同じ義理〔religio〕で赦してくれるのでなければ、どうしてそれを断れよう。
Epistolarum libri decem 1.101.2
Nam quid agam fortunae dubius, cum hinc inveterato obsequio honoris, hinc luctu amissi fratris impediar? Duae mihi simul dispares personae offeruntur. Qui fieri potest, ut os unum contrariis affectionibus induamus?
PL 18, 177A実際、運命に迷う私は何をすべきか。一方では古くからの栄誉への恭順に、他方では失った兄弟への悲しみに妨げられている。二つの異なる立場が同時に私に差し出される。どうして一つの顔に、相反する感情をまとえようか。
Epistolarum libri decem 1.101.3
Proinde animi aequus hujus oneris facito mihi gratiam. Fortunati sellam tuam laeto agmine prosequantur. Auspiciis tuis quivis fati integer amicus intersit. Me sinito interim tempore aut ratione decoquere crudum dolorem.
PL 18, 177Aだから、心広くこの重荷について私を許してほしい。運に恵まれた者たちが、あなたの椅子〔sella。執政官の官椅子〕を喜びの列で送るように。運命に傷つかぬ友なら誰でも、あなたの吉兆の式に列するがよい。私には、しばらくのあいだ、時間か理性によって、生のままの痛みを煮つめさせてほしい。
Epistolarum libri decem 1.101.4
Quid, quod etiam parentes mihi in communi moerore solandi sunt? quorum aerumna geminabitur, si illis tam immaturae peregrinationis meae cura jungatur. Esto igitur promptus ad veniam. Certe si putas arguendum, quod desimus, fortunae meae potius irascere.
PL 18, 177Bさらに、共通の悲しみのなかで、私は両親をも慰めねばならない。かくも急な私の旅立ちの心配が加われば、彼らの苦難は倍になる。ゆえに赦すことに速やかであれ。我々の不参加を咎めるべきだと思うなら、むしろ私の運命に怒れ。
Epistolarum libri decem 1.101.5
Illa injecit manum, illa invitum retraxit. Ita tibi non persuadeat, ut est eadem dea impotens, me noluisse proficisci. Vale.
PL 18, 177B運命の女神が手を下し、不本意な私を引き戻した。だから、その同じ女神が、気ままなもの〔impotens〕ではあっても、私が出発を望まなかったとあなたに思い込ませることのないように〔ut est eadem dea impotens を「同じ女神は気ままであるから」の挿入句と取った〕。健やかであれ。