Epistolarum libri decem 6.25.1
Zenodotus filius meus nondum te consuetudine propiore cognovit, sed fama conciliante jam suscipit. Nam cum propere Lucanos ac Brutios petat honore cogente, nihilominus in conspectum tuum flexo itinere gestit excurrere.
PL 18, 273A私の息子ゼノドトスは、まだ親しい交わりであなたを知らないが、評判の取り持ちによって、すでにあなたを敬っている。というのも、官職に迫られてルカニアとブルッティウムへ急ぎ向かうのに、それでも道を曲げてあなたの面前に出向くことを切望しているからである。
Epistolarum libri decem 6.25.2
Hunc in amicitiam tuam tanquam mystagogus induco, atque in me recipio dignum esse, quem diligas.
PL 18, 273B私は、秘儀の導き手〔mystagogus〕のように、彼をあなたの友情へ導き入れ、あなたが愛するにふさわしい者であることを、私が請け合う。
Epistolarum libri decem 6.25.3
Si quid igitur parentis testimonio tribuis, adultam mox apud te religionem primus aditus adventantis inveniat; eamque continuo experiatur facilitatem tui pectoris, quam scit nunquam delatam esse novitati. Valete.
PL 18, 273Bだから、もしあなたが親の証言に何か重みを置くなら、到着する者の最初の訪問が、あなたのもとで成熟した友の務め〔religio〕を見いだすように。そして、あなたの胸の寛さを、すぐに知るように。その寛さが新参者には決して与えられてこなかったことを、彼は知っている〔delatam esse novitati を「新参者に与えられた」と取った。親の証言に免じて例外を願う意〕。健やかであれ。