Epistolarum libri decem 5.70.1
Ad tum mihi ad scribendum sero reseratis. Vos enim oportuit inchoare libamina litterarum: qui ad peregrina discedit, alternandis epistolis praestet auspicium.
PL 18, 260C書くことへの入口を、諸君は私に遅くしか開いてくれなかった〔底本は Ad tum と二語に刷る。Aditum と読む〕。書状の初めの供えを始めるべきは、諸君のほうだった。異国へ出発する者こそ、書状の交換に先陣を切るべきなのだから。
Epistolarum libri decem 5.70.2
Ergo absolutus observantiae religione, et nunc vobis vicem salutationis rependo, et in reliquum, si fors obtulerit commeantes, assiduitatem spondeo familiarium paginarum: ut vobis possit liquere non mea culpa, sed vestra mora me siluisse. Valete.
PL 18, 260Cだから、敬意の務め〔religio〕を果たした者として、いま諸君に挨拶の返礼を払い、今後、もし行き来する者に出会うなら、親しい書状の頻繁さを約する。諸君が、私の沈黙は私の落ち度ではなく、諸君の遅れによるのだと明らかに知りうるように。健やかであれ。