Epistolarum libri decem 3.57.1
Ultro in me arguo culpam silentii, si quando usum officii mei quaelibet dierum intervalla remorantur. Nulla enim purgatio suppetit quin cultum familiaritatis publico actui frequenter interseram.
PL 18, 215A日々の何らかの間隔が私の務めの実行を遅らせるときはいつも、私は進んで沈黙の咎を自分で責める。公務の合間にしばしば親しい敬意を差し挟まないことについて、弁明は何も成り立たないからだ。
Epistolarum libri decem 3.57.2
Sed idem qui peccatum vito desidiae, aeque in Scribendo longus esse desino. Nam licet sciam, animum tuum nequaquam obnoxium esse fastidio, adverto tamen, pro conditione curarum ponendum verbis modum: quia ut desideranti prolixitas grata est; ita displicere non poterit brevitas occupato. Vale.
PL 18, 215Aだが怠惰の過ちを避けるその同じ私が、書くことにおいても長くなるのをやめる。あなたの心が倦怠に陥りがちでは決してないと知ってはいるが、心配事の事情に応じて言葉に節度を置くべきだと気づくからだ。望む者には長さが喜ばしいように、多忙な者には簡潔さが不快ではありえないだろう。健やかであれ。