Epistolarum libri decem 6.68.1
1
Quanquam sperem, praefata Dei venia, mox in conspectum mutuum nos esse venturos: tamen litteris abstinere non debui, ne quod tempus familiaribus careret officiis.
PL 18, 283B神があらかじめ許してくれれば、まもなく互いに顔を合わせるだろうと期待しているものの、書簡を控えるべきではなかった。時が親しい務めを欠くことがないようにである。
Epistolarum libri decem 6.68.2
2
Sume igitur praelibatam salutationem, quam tibi boni auspicii gratia adhuc stylo impendimus, sed voce proxime deferemus. Vale.
PL 18, 283Cだから、あらかじめ味わう挨拶を受け取れ。吉兆のために、いま筆で捧げ、まもなく声で届ける。健やかであれ。