Epistolarum libri decem 1.76.1
Natura rerum est, ut qui balbutiunt, plus loquantur; affectant enim copiam pudore defectus. Hoc exemplum in me expetit, cui magna scribendi impatientia est, cum desit oratio.
PL 18, 171Aどもる者がかえって多く話すのは、物の本性である。欠陥を恥じて、言葉の豊かさを装うからだ。この例が私に当てはまる。弁が足りないのに、書くことへの大きな逸りがある。
Epistolarum libri decem 1.76.2
Duobus igitur pariter commeantibus, non putavi officio convenire, ut unis litteris gemina expediretur occasio. Erit super hoc judicatio tua, garrulusne justius dicar, an sedulus. Vale.
PL 18, 171B二人が同時に往き来するので、一通の書簡で二つの機会を片づけるのは務めにかなうと思わなかった。私が饒舌と呼ばれるのが正当か、勤勉と呼ばれるのが正当かは、あなたの判断に任せる。健やかであれ。