Epistolarum libri decem 4.31.1
Mediolanum te idem qui me consul acciverat. Speravi quod nos in unum votiva causa conduceret. Sed ubi per valetudinem defuisti, aegerrime exspectati gaudii dispendium tuli.
PL 18, 232B私を召したのと同じ執政官が、あなたをミラノに召した。願いのかなう機会が我々を一つに集めてくれることを、私は望んだ。だが、あなたが体調を崩して欠けたので、期待した喜びを失う損を、ひどく辛く耐えた。
Epistolarum libri decem 4.31.2
Nunc peractis supra omnium magnanimitatem consularibus festis, Romam revertor; quo se amplissimus magistratus venturum protinus genero astipulante promisit.
PL 18, 232Bいま、執政官の祝祭が皆の度量を超えて済んだので、私はローマへ戻る。いとも高貴な官が、婿の口添えのもと、ただちにそこへ来ると約束した。
Epistolarum libri decem 4.31.3
Quam vellem, si etiam in solidum redit sanitas, compensares adventu veniam superiorem, atque una via et senatui deferres officium voluntarium, et consuli debitum solveres. Sed unde mihi optare tantum, cum frustra fuerit sperasse leviora? Quandiu venatui togam praeferes? Vale.
PL 18, 232C健やかさが完全に戻ったのなら、あなたが来訪によって先の不参加の容赦を償ってくれたらと、どれほど願うことか。そうすれば一度に、元老院に自発の務めを捧げ、執政官に負う務めを果たせるのに。だが、より軽いことを望んでさえ空しかったのに、どうしてこれほどを願えようか。いつまであなたは、トガより狩りを優先するのか。健やかであれ。