Epistolarum libri decem 5.89.1
Non ex officii parcitate amicorum religio et cura pendenda est. Plerumque enim scribendi cupidis defit occasio; nec tamen amicitiae memoria temporali silentio consenescit.
PL 18, 264C友の務め〔religio〕と心配りは、書簡の少なさで量られるべきではない。たいてい、書くことを望む者にも機会が欠けるからである。それでも友情の記憶は、一時の沈黙で老いはしない。
Epistolarum libri decem 5.89.2
Itaque quod hucusque conticui, voluntati non debet ascribi: multa enim studium nostrum fortuita impedimenta frenarunt.
PL 18, 264Cだから、今まで黙していたことは、意志のせいにされるべきではない。多くの偶発の障りが我々の熱意を抑えたからである。
Epistolarum libri decem 5.89.3
Sed ubi tempestivam comperit facultatem, contuli in has litteras mei circa te propositi atque amoris indicium; compensaturus, quod hactenus silui, frequentia paginarum, si me incentivo quodam mutuo sermonis animaveris. Vale.
PL 18, 264Cだが、好機を見いだすと、私はこの書簡に、あなたへの私の志と愛の証を込めた。今まで黙っていた分は、頁数の多さで埋め合わせるつもりである。あなたが、互いの言葉の励ましで私を奮い立たせてくれるならば。健やかであれ。