Epistolarum libri decem 7.41.1
Quo abiit promissorum fides? Speranti recursum tuum litteraria levamenta tribuisti. Potuit jucunda nobis hujus muneris esse perceptio, si nihil grandius spopondisses. An veritus es deliciarum tuarum consularem virum testem? nihil egit haec cautio.
PL 18, 294C約束への信義はどこへ行ったのか。あなたの帰りを望む私に、手紙という慰めを与えてくれた。この贈り物を受け取るのは、もしあなたがもっと大きなことを約束していなければ、我々にとって楽しいものになりえたろう。それとも、あなたは自分の楽しみについて、執政官格の人を証人にすることを恐れたのか。この用心は何の役にも立たなかった。
Epistolarum libri decem 7.41.2
Oculis subtracta miracula, auribus deprehendo. Nam ut quisque nostra offenditur parcimonia, te abesse suspirat. Itaque in contumeliam convivii mei palam desideraris. Sciet haec Senatus, audiet populus. Neque enim possum aliter ulcisci absentiae tuae justum dolorem. Vale.
PL 18, 294D目から隠された驚くべきことを、私は耳で捕らえる。我々の倹約に気を悪くする人は、みな、あなたがいないことを嘆くからだ。こうして私の宴を侮辱して、あなたは人前で恋しがられている。元老院はこれを知るだろうし、民も聞くだろう。あなたの不在への正当な憤りを晴らす道は、ほかにないのだから。健やかであれ。