Epistolarum libri decem 5.30.1
Proxime quidem urbe digressus es. Sed ego jam quasi inveterato tui desiderio novum aliquod munus convenire credens, officium scribendi arripui, nec exspectato ordine, nec more servato, qui solet amicis esse pro lege, ut peraegre locati prius tribuant scripta quam sumant.
PL 18, 250Bあなたは、つい最近、都を発ったばかりだ。だが私は、あなたへの思慕がもう古くなったかのように、何か新しい務めが似つかわしいと信じて、書く務めを先に取った。順序を待たず、友のあいだで法のようなものである習いも守らなかった。遠方にいる者が、受け取るより先に書簡を差し出す、という習いである。
Epistolarum libri decem 5.30.2
Et revera affectio omnis impatiens est etiam justae ac legitimae tarditatis. Rupi ergo consuetudinem religione majore, quam si servare voluissem. Quae res si tibi grata est, et mihi fenus solve colloquii, et perlatori talium litterarum benignus arride.
PL 18, 250B実際、あらゆる情は、正当で法にかなった遅れにさえ耐えかねる。それゆえ、守るつもりだった場合よりも大きな務め〔religio〕をもって、習いを破った。これがあなたにとってうれしいなら、私に語らいの利息も払い、またこうした書簡の運び手に、好意をもって微笑んでほしい。
Epistolarum libri decem 5.30.3
Cui ut nihil magis potui praestare quam litteras, ita nihil poteris plus tribuere quam favorem. Vale.
PL 18, 250C彼には、書簡以上のものを与えられなかったように、あなたも好意以上のものは与えられないであろう。健やかであれ。