Epistolarum libri decem 2.6.1
Emensi haec quoque littora, quae post Formias in Anxurim porriguntur, navem ac remiges non moramur. Sed diis opus est, ut hic reditus noster nihil reperiat poenitendum. Frequens enim sermo est, tenui victu in turbas plebem moveri.
PL 18, 179Cフォルミアエからアンクスル〔テッラキナの古名〕まで伸びるこれらの海岸も走破したので、我々は船と漕ぎ手を引き留めない。だが神々が必要である。この帰還が、悔やむべきものを何も見いださぬように。実際、乏しい食料のために民衆が騒擾に動かされるという話がしきりである。
Epistolarum libri decem 2.6.2
Nec ulla spes datur, praesentibus angustiis copiam posse succedere. Annus ubique ad famem proximus. Classis in alios conversa cursus. Aestas prope decessit autumno. Diis, me hercule! uti praefatus sum, deleganda est hujus incerti administratio.
PL 18, 179Cいまの窮乏に豊かさが続くという望みも与えられていない。年はどこでも飢饉に近い。船団は別の航路へ向けられた。夏は秋にほとんど席を譲った。先に述べたとおり、ヘラクレスにかけて、この不確かな事態の処理は神々に委ねねばならない。
Epistolarum libri decem 2.6.3
Hominum autem remedia, diu dissimulata, jam sera sunt. Vos valete, et litteras sperate meliores, si fortuna urbis nostrae secundis amara mutaverit. Vale.
PL 18, 179D人の救済策は、久しく見過ごされ、いまやもう遅い。諸君は健やかであれ。そしてもし我々の都の運命が、苦いものを幸いなものに変えたなら、より良い書簡を期待せよ。健やかであれ。