Epistolarum libri decem 4.10.1
Itane sublimem animum tuum mei cepit oblivio, ut tandiu exsortem colloquii tui me esse patiaris? An existimas neglectum familiaris officii aequanimiter a me posse tolerari?
PL 18, 225B私への忘却が、これほどあなたの崇高な心をとらえて、これほど長く私があなたとの語らいにあずかれないままに放置するのか。それとも、親しい務めの怠りを、私が平静に耐えうるとあなたは考えるのか。
Epistolarum libri decem 4.10.2
Quin age, ut mos est virtutibus tuis, et amicitiam scriptorum celebra, simulque aestima, quam uberior ac promptior litteris tuis a me cura referenda sit, quae etiam tacenti jugiter exhibetur. Vale.
PL 18, 225Cいや、徳をもつあなたの習いのとおり、書簡の友情を盛んにせよ。同時に、あなたの書簡に対して、どれほど豊かで迅速な気遣いが私から返されねばならないかを量ってくれ。その気遣いは、あなたが黙っているときさえ、絶えず示されているのだから。健やかであれ。