Epistolarum libri decem 5.46.1
Venturum te ad communem patriam fama promiserat. Insperato gaudio gloriabar. Sed ubi processu dierum rumor intepuit, animadverti mihi hoc genus superesse solatii, quod ad scribendi usum moremque remearem.
PL 18, 253Dあなたが共通の故郷に来るだろうと、噂は約束していた。私は思いがけない喜びを誇っていた。だが日が進んで噂が冷めたとき、私に残された慰めはこれだと気づいた。書くという習いと慣わしに、立ち返ることである。
Epistolarum libri decem 5.46.2
Fungor igitur salutatione dicenda, tuamque excellentiam quaeso ut mihi adventum tuum pro litteris largiaris. Est enim causa votiva, quae te debeat evocare, quaestorium scilicet munus filii mei, ad cujus officium te tuosque amor communis invitat. Vale.
PL 18, 253Dそれで私は挨拶を述べる務めを果たしている。そして、あなたの卓越に頼む、書状の代わりにあなたの来訪を私に与えてほしい。あなたを呼び出すべき、祝いの事由があるのである。すなわち、我が息子の財務官職の催しであって、その務めに、共通の愛があなたとあなたの家の者を招いている。健やかであれ。