Epistolarum libri decem 5.71.1
Sermonis vestri assiduitate delector, et abunde ex eo munere usurpo laetitiam. Quod enim vel vestri animi speciem, vel mei desiderii solamen potest esse clarius, quam ut apud me in dies singulos meritorum vestrorum cultus augescat?
PL 18, 260D諸君の語らいがたえずあることを私は楽しみ、その贈り物から十分な喜びを引き出している。実に、私のもとで諸君の功績への敬意が日に日に増してゆくこと以上に、諸君の心の姿を、また私の思慕の慰めを、明らかに示すものがあろうか。
Epistolarum libri decem 5.71.2
Amicitia enim quae celebratur officiis, nunquam certo fine contenta est. Atque ideo decet vos in deferendis alloquiis effici promptiores, cum ad solvendam vicissitudinem non probetis immemorem. Valete.
PL 18, 260D務めによって祝われる友情は、決まった終わりに満足することがない。だから、諸君は語りかけを差し出すのにより迅速になるのがふさわしい。返礼を果たすのに、私が忘れる者でないと諸君は認めているのだから。健やかであれ。