Epistolarum libri decem 2.31.1
Scio te amicum justitiae, et amantem mei, et vereor ne suscipias ullum pro absentis existimatione certamen, atque in te aliqua odia detorqueas. Peto igitur quiescas.
PL 18, 186Bあなたが正義の友で、私を愛していることを知っている。それゆえ、不在の者の評判のためにどんな争いも引き受け、いくつかの憎しみを自分に招きはしないかと恐れる。だから、静かにしていてほしい。
Epistolarum libri decem 2.31.2
Erit fortasse copia mihi afferendae quandoque veritatis apud aeternum principem dominum nostrum Theodosium, cujus erga me favor fecit, ut aliquid interim moliretur invidia.
PL 18, 186Bおそらくいつか、永遠の君主、我々の主テオドシウスのもとで、真実を述べる余地が私にあるだろう。彼の私への好意が、そのあいだ、妬みに何かを企てさせたのである。
Epistolarum libri decem 2.31.3
Non puto bonis temporibus eam causae meae conditionem futuram; quae sub tyranno fuit, cujus litteris ad Marcellini suggestionem datis homines meos scis esse multatos. Quod in panegyrici defensione non tacui. Vale.
PL 18, 186C良い時代に、私の件が、僭主のもとであったあの状況に置かれるとは思わない。その僭主の書簡がマルケッリヌスの具申に応じて出され、私の者たちが罰金を科されたことを、あなたは知っている。このことを、私は賛辞の弁明〔panegyrici defensione。賛辞を述べたことについての弁明と解した〕で黙らなかった。健やかであれ。