ミラノのアンブロシウスc. 339–397

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 15 › Expositio in Psalmum CXVIII

Sermo VII. Zain, Caput XXVIII 第7説教(ザイン) 第XXVIII章

Ambrose of Milan · Expositio in Psalmum CXVIII · PL 15, 1290C · 3 sectiones

Expositio in Psalmum CXVIII 7.28.1

1

Sed non satis est ut aliquis cantabiles habeat justificationes Dei, nisi terrenarum exuat se servitio sollicitudinum. Ideoque addidit: In loco peregrinationis meae (Psal. XXXVIII, 13) .

PL 15, 1290C

しかし、神の義の定めを歌うべきものとして持つだけでは足りない。地上の配慮への隷属から自らを解き放たなければならない。そのため彼は付け加えた。「私の寄留の地で」(詩篇38:13)。

Expositio in Psalmum CXVIII 7.28.2

2

Convenit sibi; siquidem et alibi ait: Advena sum ego in terra hac (Ephes. II, 19) . Unde et Apostolus non vult nos in domo Dei, fideique vocatione advenas esse et peregrinos: sed cives sanctorum et domesticos Dei.

PL 15, 1290D

彼は自らと一致している。別の所でも言うからである。「私はこの地において寄留者である」(エフェソ2:19)〔引照は底本のまま。引かれた句は詩篇の句(118:19、38:13)で、エフェソ2:19 は次の文の使徒の言葉の典拠〕。それゆえ使徒もまた、我々が神の家において、また信仰への召しにおいて、寄留者・旅人であることを望まず、聖なる者たちの市民、神の家族であることを望む。

Expositio in Psalmum CXVIII 7.28.3

3

Qui enim domesticus Dei est, exsul est mundo: qui conversatur in coelestibus, peregrinus est terris. Peregrinabantur in hoc mundo Hebraei, naturam incendii non sentientes: cantabiles habebant justificationes Dei, cum hymnum Deo de creaturarum laudatione cantarent.

PL 15, 1291A

神の家族である者は、世にとっては追放された者である。天のことのうちに身を処する者は、地にとっては寄留者である。ヘブライ人たちはこの世で寄留者となっており、火の本性を感じなかった〔燃える炉に投げ込まれた三人の若者(ダニエル3章)のこと〕。彼らは神の義の定めを歌うべきものとして持ち、被造物が神を賛美する賛歌を神に歌っていた。