Expositio in Psalmum CXVIII 7.25.1
(Vers. 54.) Itaque dicit: Cantabiles mihi erant justificationes tuae in loco peregrinationis meae. Merito peregrinationibus non frangebatur, superbos declinabat, eorumque prosperis successibus non movebatur.
PL 15, 1289B(第54節)それゆえ彼は言う。「汝の義の定めは、私の寄留の地で、私にとって歌うべきものであった」。彼が寄留の苦難に打ち砕かれず、不遜な者たちを避け、彼らの栄える成功に心を動かされなかったのは、当然である。
Expositio in Psalmum CXVIII 7.25.2
Consolabatur se in judiciis coelestibus, angebatur in alienis peccatis; quia cantabiles habebat justificationes Dei. Quae enim bene tenemus, cantare consuevimus: et quae cantantur, melius nostris adhaerent sensibus.
PL 15, 1289C彼は天の裁きのうちに自らを慰め、他人の罪に悩んだ。神の義の定めを歌うべきものとして持っていたからである。我々は、よく保っているものを歌うのが常であり、歌われるものは、いっそうよく我々の感覚に結びつく。
Expositio in Psalmum CXVIII 7.25.3
Non enim perfunctorie transeamus quae legimus; ut tunc tantum cum legimus ea, in memoriam eorum redire videamur: sed etiam cum abest codex manibus, tamquam animantia quae probantur et munda habentur in Lege, etiam quando non pascuntur ruminare consueverunt, ex semetipsis alimenta sibi recondita proferentia: ita et nos de nostrae memoriae thesauro, de interioribus nostris ruminandum nobis pabulum spiritale promamus.
PL 15, 1289C我々は、読むものをおざなりに通り過ぎてはならない。読むときだけ、それを思い起こすように見えるのではなく、本が手元にないときにも、律法の中で是認され清いとされる動物が、草を食んでいないときにも反芻し、自らの内にしまい込んだ養分を取り出すのが常であるように、我々もまた、我々の記憶の宝庫から、我々の内奥から、反芻すべき霊の飼い葉を取り出そう。
Expositio in Psalmum CXVIII 7.25.4
Hymni nobis, canticum nobis, psalmi nobis justificationes Domini sint. Psallamus spiritu, psallamus et mente; ne si obliti fuerimus, in tempore necessitatis dicatur unicuique nostrum: Abjecisti sermones meos post te (Psal. XLIX, 17) .
PL 15, 1289C主の義の定めが、我々にとって賛歌となり、歌となり、詩篇となるように。霊をもって詩を歌い、精神をもっても詩を歌おう。さもないと、忘れてしまった我々の一人一人が、必要のときに「汝は私の言葉を汝の後ろに投げ捨てた」(詩篇49:17)と言われることになる。