Expositio in Psalmum CXVIII 18.9.1
1
(Vers. 138.) Mandasti justitiam testimonia tua et veritatem tuam nimis. Utrum nimis mandasti, an nimiam veritatem? Sed et nimia veritas plena laudis, et nimium mandare providentiae atque cautelae est. Etenim infirmos noverat; ideo saepius admonebat, ut non obliviscerentur.
PL 15, 1456A(第138節)「汝は汝の証しを正義として命じた。そして汝の真理を甚だしく〔命じた〕」。「甚だしく命じた」のか、それとも「甚大な真理」なのか。しかし、甚大な真理は称賛に満ち、甚だしく命じることは先見と用心によるものである。実際、神は弱い者たちを知っていた。それゆえ、忘れることのないように、たびたび諭したのである。