ミラノのアンブロシウスc. 339–397

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 15 › Expositio in Psalmum CXVIII

Sermo VI. Vau, Caput XXXV 第6説教(ワウ) 第XXXV章

Ambrose of Milan · Expositio in Psalmum CXVIII · PL 15, 1279C · 3 sectiones

Expositio in Psalmum CXVIII 6.35.1

1

(Vers. 47, 48.) Ideoque ait: Et meditabar in mandatis tuis, quae dilexi nimis. Et levavi manus meas ad mandata tua, quae dilexi nimis: et exercebar in justificationibus tuis.

PL 15, 1279C

(第47, 48節)それゆえ彼は言う。「そして私は汝の戒めを思いめぐらした、それを私はいたく愛した。そして私は汝の戒めに向けて手を挙げた、それを私はいたく愛した。そして私は汝の義の定めに励んでいた」。

Expositio in Psalmum CXVIII 6.35.2

2

Pulcherrimus ordo iste, ut primo meditemur, et eorum praeceptorum quae diligimus, sit nobis assueta meditatio. Meditatione enim mandatorum coelestium operis boni usus inolescit.

PL 15, 1279C

この順序は実に見事である。まず思いめぐらし、我々が愛する掟についての思いめぐらしが、我々にとって習慣となるべきである。天の戒めを思いめぐらすことによって、善い業の習いが根づくからである。

Expositio in Psalmum CXVIII 6.35.3

3

Nam sicut meditationi verborum finis memoria est, ut quae meditamur verba teneamus: sic meditationis praeceptorum coelestium intentio vel finis operatio est, actusque directus ad implenda praecepta divina, quae nisi quis diligat, implere non poterit: nec solum diligat, sed etiam nimis diligat.

PL 15, 1279D

言葉を思いめぐらすことの終わりが記憶であり、思いめぐらす言葉を保つためであるように、天の掟を思いめぐらすことの意図、あるいは終わりは、実行であり、神の掟を満たすことへ向けられた行為である。それを愛さない者は満たすことができず、ただ愛するだけでなく、いたく愛さねばならない。