ミラノのアンブロシウスc. 339–397

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 15 › Expositio in Psalmum CXVIII

Sermo XI. Caph, Caput X 第11説教(カフ) 第X章

Ambrose of Milan · Expositio in Psalmum CXVIII · PL 15, 1352B · 2 sectiones

Expositio in Psalmum CXVIII 11.10.1

1

Defecerunt ergo oculi Prophetae in verbum Dei, dicentes: Quando consolaberis me? Si oculi isti significati sunt, quibus cernimus et videmus, dicere debuerunt: Quando consolaberis nos; hoc est, non singulariter, sed pluraliter?

PL 15, 1352B

こうして預言者の目は、神の言葉を求めて衰え果て、こう言った。「いつ汝は私を慰めるのか」。もし見たり眺めたりするこれらの目が意味されているのなら、「いつ汝は我々を慰めるのか」、すなわち単数ではなく複数で言うべきではなかったか。

Expositio in Psalmum CXVIII 11.10.2

2

Sed quia oculus mentis et oculus carnis unus oculus fiunt, et tunc homo consolatione fulcitur, cum caro et mens diversa non cupiunt, sed unum desiderant, unum requirunt; ideo intenti ad eum, qui ait: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) , isti quoque oculi unum se esse confitentur; quia uno atque eodem desiderio officioque funguntur.

PL 15, 1352B

だが、精神の目と肉の目は一つの目となり、人が慰めによって支えられるのは、肉と精神が別々のものを望まず、一つのものを望み、一つのものを求めるときである。それゆえ、「私と父は一つである」(ヨハネ10:30)と言った彼に向かって張りつめて、これらの目もまた自らが一つであると告白する。同じ一つの望みと務めを果たしているからである。