Expositio in Psalmum CXVIII 7.2.1
(Vers. 49.) Memento, inquit, Domine, verbi tui servo tuo, in quo mihi spem dedisti. Verbum Dei dejectos nos atque depressos ad coelestem gratiam provocavit; ut desideremus aeternitatem, despiciamus praesentia, temporalium incuriosi futura et invisibilia requiramus.
PL 15, 1280C(第49節)彼は言う。「主よ、汝の僕のために汝の言葉を思い起こせ。その言葉によって汝は私に希望を与えた」。神の言葉は、打ちひしがれ押さえつけられた我々を、天の恩寵へと招いた。それは、我々が永遠を慕い、目の前のものを軽んじ、時間に属するものに無頓着になって、将来の、目に見えないものを求めるためである。
Expositio in Psalmum CXVIII 7.2.2
Vocat igitur nos ad se Dei Verbum, sicut habes scriptum: Venite ad me, omnes qui laboratis et onerati estis, et ego reficiam vos (Matth. XI, 28) . Ideoque sequamur vocantem Dominum Jesum; ut a saecularibus ad perpetua transeamus, nosque ipsos regere noverimus.
PL 15, 1280Cそれゆえ神の言葉は我々を自らのもとへ呼ぶ。あなたが書かれたものに読むとおりである。「労する者、重荷を負う者は皆、私のもとに来よ。私が汝らを元気づけよう」(マタイ11:28)。だから、呼ぶ主イエスに従おう。それは、この世のものから永続するものへと移り、我々自身を治めることを知るためである。