ミラノのアンブロシウスc. 339–397

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 15 › Expositio in Psalmum CXVIII

Sermo XII. Lamed, Caput XXIII 第12説教(ラメド) 第XXIII章

Ambrose of Milan · Expositio in Psalmum CXVIII · PL 15, 1368C · 6 sectiones

Expositio in Psalmum CXVIII 12.23.1

1

Ipse oriens, inquit, vadit ad austrum, et gyrat ad aquilonem. Ille utique oriens, qui ait: Oriens nomen est mihi (Zach. VI, 12) : qui semper oritur piis, numquam occidit.

PL 15, 1368C

「それ自身は昇りつつ、南へ行き、北へ巡る」と彼は言う。それはまさしく昇る者であり、「昇る者が私の名である」(ゼカリヤ6:12)と言う者、敬虔な者たちには常に昇り、決して沈まない者である。

Expositio in Psalmum CXVIII 12.23.2

2

Ipse oriens populo Hebraeorum ad austrum ivit, ad molliorem populum, luxuria magis ferventis corporis lubricum, quam impietatis immanitate praedurum: aut certe ad nobiliorem plebem, quae erat genus electum, vindicans sibi patriarcharum prosapiam.

PL 15, 1368C

この昇る者は、ヘブライ人の民のもとでは南へ行った。より柔和な民、不敬虔の残忍さによって硬くなったというより、燃え立つ体の放蕩によって滑りやすい民のもとへである。あるいは確かに、いっそう高貴な民、選ばれた種族であって、族長たちの血統を自らのものとして主張していた民のもとへである。

Expositio in Psalmum CXVIII 12.23.3

3

Sed quia perseverabat in vitiis, nec emendabat errorem: ideo sol justitiae gyravit ad gentes, quae ante eloquiis coelestibus defraudatae, immanes et ignobiles habebantur; aquilo enim gravis ventus, ut populus nationum.

PL 15, 1368C

しかし彼らは悪徳のうちに留まり、誤りを正さなかったので、正義の太陽は諸国民のもとへ巡った。諸国民は、それまで天の仰せを奪われ、野蛮で賤しいと見なされていた。北風は重い風だからであり、諸民族の民はそのようなものだからである。

Expositio in Psalmum CXVIII 12.23.4

4

Sed qui erant graves ante perfidia, nunc super aquilas leviores facti sunt fide, atque pietate, posteaquam venit qui diceret: Ab aquilone adduc (Esai. XLIII, 6) .

PL 15, 1368C

しかし、以前は不信のゆえに重かった者たちは、今や信仰と敬虔のゆえに、ワシよりも軽くなった。こう言う者が来た後のことである。「北から連れて来よ」(イザヤ43:6)。

Expositio in Psalmum CXVIII 12.23.5

5

Et in Evangelio: Venient ab Oriente et Occidente, et ab Aquilone, et Austro, et recumbent cum Abraham in regno Dei (Luc. XIII, 29) . Et ecce sunt novissimi, qui erant primi: et sunt primi, qui erant novissimi (Matth. XX, 16) .

PL 15, 1368D

また福音書にはこうある。「彼らは東から、西から、北から、南から来て、神の国でアブラハムとともに席に着く」(ルカ13:29)。そして見よ、かつて最初であった者たちが最後の者となり、かつて最後であった者たちが最初の者となっている(マタイ20:16)。

Expositio in Psalmum CXVIII 12.23.6

6

Denique et ipse Psalmista ait: Mons Sion, latera aquilonis, civitas regis magni (Psal. XLVII, 3) ; hoc est, qui erant aquilonis latus, populus factus est Regis aeterni, qui solus est magnus Dominus.

PL 15, 1369A

実に、詩篇作者自身も言う。「シオンの山、北の側面、大いなる王の都」(詩篇47:3)。すなわち、北の側面であった者たちが、永遠の王の民となった。その王のみが大いなる主である。