ミラノのアンブロシウスc. 339–397

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 14 › Enarrationes in XII Psalmos Davidicos

In Psalmum LXI, Caput V 詩篇61篇講解 第V章

Ambrose of Milan · Enarrationes in XII Psalmos Davidicos · PL 14, 1167D · 9 sectiones

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 61.5.1

1

Unde valde errare eos res indicat, qui carnem hominis a Christo aiunt esse susceptam, affectum negant: et contra ipsius Domini Jesu venire consilium, qui hominem ex homine tollunt; cum homo sine affectu hominis esse non possit.

PL 14, 1167D

このことから、キリストは人の肉は受けたが感情は受けなかったと言う者たちが、大いに誤っていることが事実によって明らかである。彼らは人から人を取り去り、主イエス自身のはかりごとに反している。人は人の感情なしにはありえないからである。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 61.5.2

2

Nam caro sine affectu et praemii immunis et culpae est. Illud ergo suscipere debuit et sanare, unde culpa manaverat; ut originem erroris et quasdam prorumpentis delicti fores clauderet.

PL 14, 1167D

感情のない肉は、報いからも咎からも免れているからである。それゆえキリストは、咎が流れ出たその源を受け取って癒さねばならなかった。誤りの起こりと、噴き出そうとする罪の門を閉ざすためである。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 61.5.3

3

Unde ego hodie hominem agnoscerem Dominum Jesum, cujus carnem non video, affectum lego: unde, inquam, hominem eum agnoscerem; nisi esurisset, nisi sitisset, nisi flevisset, nisi dixisset: Tristis est anima mea usque ad mortem (Matth. XXVI, 38) .

PL 14, 1168A

私は今日、主イエスの肉は見ないが、その感情は読む。その彼を、私は何によって人と認めるであろうか。もし彼が飢えず、渇かず、泣かず、「私の魂は死ぬほど悲しい」(マタイ26:38)と言わなかったなら、何によって、と私は言う、彼を人と認めるであろうか。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 61.5.4

4

Denique scriptum est: Et homo est, et quis cognoscet eum (Hier. XVII, 9) ? Sed homo per ista cognoscitur, qui per opera divina supra homines aestimatur.

PL 14, 1168A

さらに、「彼は人である。誰が彼を知るだろうか」(エレミヤ17:9)と書かれている。しかし、神の業によって人を超える者と見なされる彼が、こうしたことを通して人と認められるのである。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 61.5.5

5

Itaque ipse eo usque se hominem credi volebat, cum Deus esset; ut se appellaret hominem dicens: Quid me quaeritis occidere, hominem qui veritatem locutus sum vobis (Joan. VIII, 40) ?

PL 14, 1168A

それゆえ、神であるのに、自分が人であると信じられることをそれほどまでに望んだので、自分を人と呼んで言った。「汝らに真理を語った人間である私を、なぜ殺そうとするのか」(ヨハネ8:40)。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 61.5.6

6

Nec solum hominem, sed etiam filium hominis diceret, sicut ait: Quid me dicunt esse homines filium hominis (Matth. XVI, 13) ? Unde ille summam tenere fidei pronuntiatus est, qui et Dei Filium cognovit, et hominem non negavit.

PL 14, 1168A

また、ただ人と言うだけでなく、人の子とも言ったのである。「人々は、人の子である私を何者と言っているのか」(マタイ16:13)と言っているとおりである。それゆえ、神の子と認め、しかも人であることを否まなかったあの者が、信仰の頂を保つと宣言されたのである。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 61.5.7

7

Ipse igitur utrumque unus, inseparabilis numero, et agnoscendus operis distinctione, non varietate personae.

PL 14, 1168B

したがって、彼は一人で両方であり、数のうえで分けられず、その区別は業の違いによって認められるべきものであって、ペルソナの違いによるのではない。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 61.5.8

8

Non enim alter ex Patre, et alter ex Maria: sed qui erat ex Patre, carnem sumpsit ex Virgine: affectum assumpsit ex matre, ut infirmitates nostras ipse susciperet. Unde ait Propheta: Et pro nobis dolet (Esai. LIII, 4) .

PL 14, 1168B

父から生まれた者と、マリアから生まれた者とが別なのではない。父から生まれた者が、おとめから肉を取り、母から感情を受けたのである。我々の弱さを自ら引き受けるためである。それゆえ預言者は言う。「彼は我々のために苦しむ」(イザヤ53:4)。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 61.5.9

9

Quomodo dolebat meo dolore, si meum non gerebat affectum? Homo, inquit, in plaga, et sciens ferre infirmitatem (Ibid., 3) .

PL 14, 1168B

もし私の感情を担っていなかったなら、どうして私の苦痛をもって苦しんだだろうか。「彼は打たれた人であり、弱さを担うことを知っている」(イザヤ53:3)と言う。