ミラノのアンブロシウスc. 339–397

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 14 › Enarrationes in XII Psalmos Davidicos

In Psalmum XXXVI, Caput VIII 詩篇36篇講解 第VIII章

Ambrose of Milan · Enarrationes in XII Psalmos Davidicos · PL 14, 970A · 3 sectiones

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 36.8.1

1

Denique Latinus interpres volens distinctionem facere inter aemulationem virtutis, et aemulationem offensionis, ait: Numquid aemulamur Domino (I Cor. X, 20) ?

PL 14, 970A

さて、ラテン語の訳者は、徳への妬み〔熱意〕と、不興を招く妬みとを区別しようとして言う。「我々は主に妬みを起こさせるというのか」(一コリント10:20)〔引照は刷られたまま写す。この句は一コリント10:22 にある〕。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 36.8.2

2

Hoc est, numquid Domino offensionem aemulationis inferimus, ut de iis edamus, quae immolata simulacris sunt; sicut Judaei, cum sacrificando simulacris exasperaverunt?

PL 14, 970A

すなわち、我々は主に妬みの不興を負わせて、偶像に献げられたものを食べるというのか。ユダヤ人が、偶像にいけにえを献げて主を怒らせたように。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 36.8.3

3

Quod si inter homines excitandae aemulationis offendit intentio, et frequenter persona exasperati superior invenitur, quod incentoria aemulationis fraudi esse consuevit; cujus stultitiae est majestatem irritare divinam, et offendiculo aemulationis incessere, ubi nulla ultionis est difficultas?

PL 14, 970A

人間の間でさえ、妬みを掻き立てようとする意図は不快を与え、怒らされた者のほうがしばしばより上位の者であることが見いだされ、妬みの煽動はたいてい〔煽った者自身の〕害となるのが常であるとすれば、神の威光を怒らせ、報復に何の困難もないところで、妬みのつまずきをもって襲いかかるのは、いかなる愚かさであろうか。