ミラノのアンブロシウスc. 339–397

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 14 › Enarrationes in XII Psalmos Davidicos

In Psalmum XXXVI, Caput L 詩篇36篇講解 第L章

Ambrose of Milan · Enarrationes in XII Psalmos Davidicos · PL 14, 991B · 2 sectiones

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 36.50.1

1

Utrumque tamen intelligi potest, ita est medium, quod et ipse qui a Domino dirigitur, viam Domini cupiet; quia duce ipso, omnis levatur labor, omnia impedimenta removentur, incentiva subministrantur: et ipse Dominus non aspernatur, sed libenter accipit viam viri quem ad virtutem ipse direxerit.

PL 14, 991B

しかし、どちらにも解しうる。事柄はそのように中間にあり、主によって導かれる当人もまた、主の道を慕うのである。主自身が導き手であれば、あらゆる労苦は軽くされ、あらゆる妨げは取り除かれ、励ましが与えられるからである。そして主自身も、自ら徳へと導いた人の道を退けず、喜んで受け入れる。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 36.50.2

2

Pulchre autem viri gressus dirigi dicuntur a Domino; quia non volentis neque currentis, sed miserentis est Dei, sine offensione servare vestigium. Qui enim plantat et rigat, nihil sunt; sed qui dat incrementum Deus: ipsi soli gloria virtutum jure defertur.

PL 14, 991B

人の歩みが主によって導かれると言うのは見事である。つまずきなく足跡を保つことは、望む者や走る者のなすことではなく、憐れむ神のなすことだからである。植える者も水を注ぐ者も無に等しく、成長させる神だけがすべてである。徳の栄光は、当然ただ神にのみ帰される。