ミラノのアンブロシウスc. 339–397

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 14 › Enarrationes in XII Psalmos Davidicos

In Psalmum XXXVII, Caput XL 詩篇37篇講解 第XL章

Ambrose of Milan · Enarrationes in XII Psalmos Davidicos · PL 14, 1029A · 9 sectiones

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 37.40.1

1

Quae autem Prophetam deseruit fortitudo? Utrum carnis an mentis? Si carnis non utique desperanda sanitas. Nam virtus in infirmitate perficitur (II Cor. XII, 9) .

PL 14, 1029A

では、預言者を見捨てた力とは、どの力か。肉の力か、精神の力か。もし肉の力なら、健やかさは決して絶望すべきものではない。力は弱さのうちに完全にされる(二コリント12:9)からである。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 37.40.2

2

De quo non mediocriter disputavit arbiter et praeliator qui luctae mentis et corporis sciens, temperabat utriusque certamen; ut restringeret carnem; si cerneret fortiorem, ne in legem peccati captivam duceret mentem.

PL 14, 1029A

これについて、裁定者であり闘士である者〔パウロのこと〕が、並々でなく論じた。彼は精神と体の闘いを知って、双方の戦いを調整した。すなわち、肉がより強いと見れば、それが精神を罪の法の捕虜として引いていかぬよう、肉を抑えたのである。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 37.40.3

3

Revocabat itaque carnem, virtutem autem menti jungebat: sic ad coronam meruit pervenire. Ergo hoc dicit Propheta: Si carnis fortitudo deseruit, mentis fortitudo praevaluit.

PL 14, 1029A

こうして彼は肉を呼び戻し、力を精神に結びつけた。そうして冠に至るに値した。したがって預言者はこう言う。もし肉の力が見捨てたのなら、精神の力が勝った、と。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 37.40.4

4

Quod si fortitudinem mentis accipimus deseruisse, non mirum si in gravissimis tentationibus corde turbato putat se homo mentis suae fortitudine deseri. Ipse te doceat dicens: Fortitudo mea et laus mea Dominus (Ps. CXVII, 14) .

PL 14, 1029A

だが、もし精神の力が見捨てたと解するなら、きわめて重い試みのなかで心が乱されたとき、人が自らの精神の力に見捨てられたと思うのも不思議ではない。彼自身があなたに教えるだろう。「私の力、私の称賛は主である」(詩篇117:14)。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 37.40.5

5

Dominum ergo quaerebat; et ideo ne deseri mereretur, saepius putabat esse quaerendum: et sicubi fluctuabat, putabat se esse desertum. Sic Apostoli excitant dormientem; ne obdormiret sibi, non quia eum obdormisse credebant.

PL 14, 1029B

それゆえ彼は主を求めていた。そして、見捨てられるに値することのないよう、より頻繁に求めねばならないと考えていた。どこかで揺らぐときには、自分は見捨てられたと考えた。使徒たちが眠る者〔舟の中で眠るキリストのこと〕を起こしたのも同様である。彼が自分たちに対して眠り込んでしまわないようにであって〔sibi の係りは定かでない。「自分たちに対して」と取ったが、「自らのうちに」とも読める〕、彼が眠り込んだと信じたからではない。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 37.40.6

6

Sic Elisaeus (ut superiorum utamur exemplis) Ubi est, inquit, Deus Eliae? (IV Reg. II, 14.) Non quod putaret absentem; sed quia praesentiam ejus in beneficiis requirebat.

PL 14, 1029B

エリシャも同様である(先の例を用いるなら)。「エリヤの神はどこにいるのか」と彼は言う(列王記四2:14)。神が不在だと思ったからではなく、神の臨在を、与えられる恵みのうちに求めたからである。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 37.40.7

7

Sic Hieremias eum sequebatur ut medicum, dicens: Sana me, Domine, et sanabor, salvum me fac et salvabor. Non laboravi post te (Jerem. XVII, 14) .

PL 14, 1029B

エレミヤも同様に、神を医者として追い求めて言う。「主よ、私を癒やせ、そうすれば私は癒やされる。私を救え、そうすれば私は救われる。私は汝に従うことに疲れなかった」(エレミヤ17:14)。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 37.40.8

8

Sic Ecclesia requirebat eum in Canticis Canticorum, et rogabat filias Hierusalem, ut suscitarent dilectionem (Cant. III, 5) . Quaerebat ut inveniret, quem sua dilectione retinebat, nec unquam sentiebat absentem.

PL 14, 1029B

教会も同様に、雅歌の中で神を求め、エルサレムの娘たちに、愛を呼び覚ましてくれるよう頼んだ(雅歌3:5)。彼女は、自らの愛によってとどめている神を、見いだすために探し求めたのであり、神が不在だと感じたことは一度もなかった。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 37.40.9

9

Sic ergo et David non querebatur a Christo se esse desertum; sed judicabat illo praesente, se non posse turbari.

PL 14, 1029C

こうしてダビデもまた、キリストに見捨てられたと嘆いていたのではない。彼が臨在するなら、自分が乱されることはありえないと判断していたのである。