ミラノのアンブロシウスc. 339–397

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 14 › Enarrationes in XII Psalmos Davidicos

In Psalmum XL, Caput VI 詩篇40篇講解 第VI章

Ambrose of Milan · Enarrationes in XII Psalmos Davidicos · PL 14, 1070D · 2 sectiones

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 40.6.1

1

Ut autem et ex aliis vocibus ejus intelligamus, quia ipse se pauperem dixit, habemus alibi scriptum: Pauper et dolens ego sum (Ps. LXVIII, 30) ; hoc est, quia pro nobis dolet, ut legimus (Esai. LIII, 4) , neque enim in se habuit quod doleret.

PL 14, 1070D

だが彼がほかの言葉からも、自らを貧しいと言ったことを我々が悟るために、別の箇所に書かれているのを我々は見る。「私は貧しく、苦しむ者である」(詩篇68:30)。すなわち、我々のために苦しんでいるということである。我々が読むとおりである(イザヤ53:4)。彼は自らのうちに、苦しむべきものを持っていなかったのだから。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 40.6.2

2

Sicut ergo pro nobis dolet, ut Esaias interpretatus est, qui eum vidit in spiritu: pro nobis utique tristis erat; juxta quod animam suam tristem appellavit usque ad mortem, tamen non propter mortem: et carnem dixit infirmam, quae mortis subjacuit infirmitati; ut aculeum mortis infringeret, quo nos in die judicii liberaret, quam non perfunctorie malam dixit.

PL 14, 1071A

したがって、霊において彼を見たイザヤが解き明かしたように、彼は我々のために苦しんでいる。まさに我々のために悲しんでいたのである。「私の魂は死ぬばかりに悲しい」と自らの魂を呼んだとおりだが、それは死のためではない。また彼は、死の弱さに服した肉を弱いと言った。死の針を砕くためである。それによって裁きの日に我々を解放するであろう。その日を、彼はおざなりにではなく悪い日と言った。〔この文は構文が緩く、quo と quam を、死の針と裁きの日に係るものと取った〕